Lepelaarsnest met jongen, een bijzonder moment in de natuur

dieren / 15 mei 2026

Lepelaarsnest met jongen,

een bijzonder moment in de natuur

Zoeken naar diverse Categorieën

Een ontmoeting die bleef verrassen

Nog maar een paar dagen geleden stond ik in het park, omringd door jonge watervogels die voorzichtig hun eerste stappen in het leven zetten. Kleine pootjes tussen het riet en nieuwsgierige blikken dat alles nét iets magischer maakte. Ik dacht oprecht dat het niet veel mooier kon worden. Maar de natuur heeft een bijzondere manier om mij telkens opnieuw te verrassen.

Deze keer bracht mijn camera mij naar een totaal andere plek. Geen druk park of speelse eendjes, maar een pad vlakbij een groot warenhuis, een kleine sloot en wat gras was alles wat er tussen mij en het mooie lepelaarsnest lag.
Ver boven alles uit zaten ze daar… .Mama lepelaar met haar drie jongen.

Hoog boven het water, veilig verscholen en toch opvallend genoeg aanwezig. Van een afstand lijkt het bijna een schilderij… lange witte veren, van moeder dan want die kleintjes leken wel een paar kale kippen hahaha, en die karakteristieke lepelvormige snavel die meteen alle aandacht trekt.

De kinders zijn lekker actief, nadat ze net wakker zijn wil er volgens mij al een leren te vliegen. Ik hield mijn hart vast beneden,
ik was bang dat hij naar beneden zou vallen….lekker ontspannend wel dat fotograferen van dat jonge spul ….

Voorzichtig en waakzaam

De jonge lepelaartjes bewogen voorzichtig door het nest terwijl mama lepelaar waakzaam om zich heen bleef kijken. Af en toe een kleine vleugelbeweging, een snavel die zachtjes tegen elkaar tikt, en verder vooral stilte. Geen haast. Geen drukte. Alleen een bijzonder moment dat zich langzaam voor mijn ogen afspeelde.

Het zijn precies dit soort momenten waarom ik zo graag met mijn camera op pad ga. Niet alleen om foto’s te maken, maar om even stil te staan bij hoe bijzonder dichtbij natuur eigenlijk kan zijn. Soms hoef je alleen maar te kijken, echt te kijken, om iets unieks te ontdekken.

En eerlijk? Dit was zo’n moment waarvan je weet dat je eigenlijk niet weg wilt gaan. Je blijft kijken, nog één foto maken, nog even wachten op dat perfecte licht of die ene blik van de jonge lepelaars.

De natuur geeft je geen garanties, maar soms wel cadeautjes. En dit voelde absoluut als één daarvan.

De jonge lepelaars zijn nog niet helemaal mooi in het verenpak, zo lijken het net een stel kale kippetjes….

Lepelaarsnest met jongen, een bijzonder moment in de natuur Meer lezen »

Een bijzondere ontmoeting met ganzenpulletjes

dieren / 11 mei 2026

Een bijzondere ontmoeting met Ganzenpulletjes

Zoeken naar diverse Categorieën

Dichterbij de ganzenpulletjes dan ik had verwacht

Met stevige pas loop ik richting de brug, mijn camera al in de aanslag. In mijn hoofd bereid ik me voor op het bekende scenario: te laat, weg, kans verkeken, maar niets is minder waar.

Zodra ik de brug over ben en voorzichtig naar beneden kijk, zie ik ze nog steeds. Sterker nog ik kan véél dichterbij komen dan ik had durven hopen. Langzaam zak ik door mijn knieën en neem plaats in het gras.
Dit is zo’n moment waarop je weet, hier ga ik voorlopig niet meer weg…

Oog in oog met wat ganzenpulletjes

Voor me speelt zich een klein wonder af. De jonge gansjes waggelen onhandig achter hun ouders aan, plukken voorzichtig aan het gras en piepen zacht naar elkaar.

Soms verdwijnen ze even onder de vleugels van pa of ma, om een paar seconden later weer nieuwsgierig tevoorschijn te komen. Zo dichtbij zie je pas echt hoe klein ze nog zijn… en hoe snel ze ondertussen al leren.

Mijn camera maakt overuren, maar tussendoor leg ik hem ook bewust even neer. Sommige momenten wil je niet alleen vastleggen, maar gewoon beleven.

Witte ganzen

Al die tijd had ik mij vermaakt met de ganzenpulletjes van de Grauwe Ganzen. Maar er was nog een witte ganzen gezin aan de waterkant, en ja deze hadden ook pullen.

Deze kuikens waren een stuk jonger dan de jonge gansjes hierboven. Eens even mijn aandacht daar dan maar eens op vestigen want zag ik dat nou goed….zit er nou een ganzenpul onder die vleugels?

Drie uur later

Wat begon als “even kijken” verandert in urenlang blijven zitten. De tijd lijkt compleet stil te staan. De pullen van de witte ganzen zijn echt een stuk kleiner en dus ook sneller vermoeid.

Af en toe kijkt een van de ouderganzen mijn kant op… alert, maar niet onrustig. Ik blijf zo rustig mogelijk zitten. Het vertrouwen groeit, en de afstand voelt steeds kleiner.

Drie uur later zit ik er nog steeds. Met een stijve rug, een volle geheugenkaart en vooral een hoofd vol mooie beelden.

Waarom is dit zo bijzonder

Dit soort momenten laten zich niet plannen. Je kunt er niet op rekenen, je kunt ze alleen tegenkomen… als je het geduld hebt om te blijven. En misschien is dat wel het mooiste van natuurfotografie.

Toch is het ook vaak lastig om te bedenken wanneer je nu weg zal gaan. Want ja, misschien gebeurd en nog wel iets bijzonders en mis ik dat als ik wegga. Echter toen alle ganzenpulletjes onder moeders vleugels waren gekropen keek moeders mij aan. Zonder woorden begrepen we elkaar….het was tijd om te gaan.

Bedankt lieve schatten dat ik zo heb mogen meegenieten van jullie nieuwe gezinnetje.

Een bijzondere ontmoeting met ganzenpulletjes Meer lezen »

Lente in het park, jonge meerkoetjes en kleine eendjes

dieren / 25 april 2026

Lente in het park,

jonge meerkoetjes en kleine eendjes

Zoeken naar diverse Categorieën

De eerste tekenen van jong leven, jonge meerkoetjes

Op Facebook zie je al volop jong grut voorbijkomen. Het is pas half april, maar kleine eendjes, ganjes en jonge meerkoetjes worden al massaal op de foto gezet. De ene foto is nog leuker en schattiger dan de ander. Dat is ook niet zo vreemd, want het jonge spul is ontzettend fotogeniek.

Zelf besluit ik ook een poging te wagen en trek met mijn camera in de rugzak naar het park hier in de buurt. Het is een warme dag, dus dat belooft wat, houd ik mezelf voor. Toch kom ik uiteindelijk alleen een meerkoetengezin tegen, pa en ma met hun ukkies. Schattig? Absoluut. Maar eerlijk gezegd had ik op iets meer gehoopt. Oke niet zeuren, jonge meerkoetjes zijn ook superleuk.

Even pauze… en toch blijven kijken

Ik besluit even pauze te nemen en strijk neer op een terras. Natuurlijk aan het water, want je weet maar nooit wat er voorbijkomt.

Terwijl ik in het zonnetje van mijn cola drink, staar ik over het water. Het is stil ….opvallend stil zelfs. Er zwemt niets. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat er een rover in de buurt is. Maar ja, ik zit niet in een vogelhut, dus die gedachte laat ik snel weer los.

En dan, vanuit het niets, verschijnt er een eenden familie. Eindelijk! Snel pak ik mijn camera en maak een paar foto’s, want ze glijden verrassend snel door het water.

Een onverwachte ontmoeting

Net op het moment dat ik besluit naar huis te gaan, zie ik aan de overkant een groep ganzen. Zie ik het goed? Zitten daar kleintjes bij?

Ik kijk door mijn camera en zoom in. Ja hoor…. kleine ganzenpulletjes op de kant, veilig tussen papa en mama.

Achter de grauwe ganzen verschijnen twee witte ganzen. O jee… als dat maar geen ruzie wordt. Maar niets is minder waar. Rustig lopen ze langs het andere gezin. En tot mijn verrassing lopen ook bij deze witte ganzen een paar kleintjes mee.

Op jacht naar betere foto’s

De afstand blijkt net iets te groot voor echt mooie foto’s van dit jonge grut. Maar dan zie ik rechts van mij een brug.
Misschien kan ik daar dichterbij komen… Ik reken snel mijn cola af, pak mijn camera en loop in stevige pas die kant op.

Zou het lukken om dichterbij te komen? Of zijn ze alweer verdwenen tegen de tijd dat ik er ben?

Dat lees je in mijn volgende blog…

Lente in het park, jonge meerkoetjes en kleine eendjes Meer lezen »

Oog in oog met een Sperwer

dieren / 18 april 2026

Oog in oog met een Sperwer

Zoeken naar diverse Categorieën

Oog in oog met een Sperwer

Het is 5 maart 2026. Buiten klinkt een vrolijk koor van vogeltjes; het is een gezellige drukte. Ik zit in een vogelhut in Drunen en kijk hoe verschillende vogels af en aan vliegen. Plots zie ik in mijn ooghoek iets razendsnel op het dak van de vogelhut landen.
Huh… wat was dat nou? Was dat een…?

Ik gebaar vluchtig naar mijn vriendin, die naast mij in de hut zit, en fluister een tikje nerveus maar vol adrenaline;
“Volgens mij zit er een Sperwer op ons dak…”

Direct zijn we allebei muisstil. Het minste geluid of de kleinste beweging kan de Sperwer verjagen. Ook buiten wordt het ineens stil. Geen enkel tjilpje is nog te horen.

Spanning stijgt

En dan gebeurt het; vanaf ons dak landt inderdaad een Sperwer (m) op een tak. Hij kijkt rustig om zich heen. Er is niets te zien …de kleine vogels hebben zich allemaal verstopt. Niet zo gek natuurlijk.

De spanning in de hut stijgt. De camera’s maken overuren. Wat is het bijzonder om zo’n imposante roofvogel zo dichtbij voor de lens te hebben. Met ingehouden adem genieten we van het moment.

Dan gebeurt waar we stiekem op hoopten, hij gaat het water in. Het licht is op dat moment perfect, dit is echt zo ongelooflijk gaaf.

Uitgebreid in bad

Een kwartier lang blijft de Sperwer ons vermaken. Vanuit het water vliegt hij af en toe naar verschillende takken om zich te wassen en te drogen.
Soms zit hij minutenlang stil voor zich uit te staren. Na een tijdje vindt hij het welletjes en kiest hij ervoor om te vertrekken.

Wij kunnen weer ademhalen, en dat doen we met een diepe zucht. De adrenaline zakt langzaam weg en voorzichtig keren de kleine vogeltjes terug op de setting. Man, man, man… wat een spanning was dat.

Enorm veel foto’s

Onnodig om te vermelden dat er natuurlijk honderden foto’s zijn gemaakt van dit geweldige spektakel. Een aantal foto’s heb ik uitgezocht om hier te laten zien. Ik hoop dat jullie net zo kunnen genieten van de foto’s als ik toen ik ze maakte. De adrenaline is uiteraard al weer gezakt maar het moment vergeet ik niet snel meer, wat een ervaring…..

Af en toe leek het of de Sperwer ons recht aankeek. Gelukkig kon hij ons niet zien door het spiegelglas in de vogelhut. Maar ik kan je vertellen dat wanneer hij je aankijkt je hart echt wel een sprongetje maakt. Hij lijkt geen veertje te vergeten in het bad, maar blijft ten alle tijden ontiegelijk alert op zijn omgeving.

Ik denk dat de Sperwer man zich hier een beetje teveel bekeken voelde, het was dan ook echt of hij ons kon zien achter het spiegelglas. Hij koos ervoor om zich verder te poetsen om een tak tussen de dennennaalden. Gelukkig konden wij hem ook hier goed zien en dus lekker doorgaan met bewonderen en fotograferen.

Tja aan al dat gepoets komt een keer een einde. Is het geen beauty geworden? Hierna hield hij het voor gezien en vloog de weide wereld weer in.

Leuk dat je tot het eind dit blog weer hebt gelezen/bekeken. Nog leuker vind ik het als je hieronder een reactie achter laat wat je ervan vond.

Wil je terug naar het overzicht met alle andere blogjes die ik heb gemaakt dan kan je simpelweg hier klikken. Alvast veel plezier, en wie weet tot een volgende keer.

Oog in oog met een Sperwer Meer lezen »

de Flamingo, een tropische verschijning in Nederland

dieren / 8 februari 2026

Flamingo's

een tropische verschijning in Nederland.

Zoeken naar diverse Categorieën

Flamingo

De flamingo is een tropische vogel, volgens mij weet iedereen dat wel. Dit is ook goed te zien aan de mooie roze kleur. Flamingo’s verwacht je dan ook niet zo snel in Nederland, wij zijn nou eenmaal geen tropisch land. Echter zijn er al jaren een groep Flamingo’s te vinden in Zeeland. Ik had ze al geruime tijd om mijn lijstje staan om ze eens te bezoeken, het kwam er alleen nooit van. Tot vorige week zondag…. ik was dat weekend vrij en het was die dag prachtig weer. Dus hop hop in de auto en op naar Zeeland….

Overwinteren

In de zomer zijn de Flamingo’s te vinden bij het Zwillbrocker Ven. Dit is een meer net over de grens van Duitsland. Op deze plek broeden ze, maar aangezien dit meer zoet water bevat bevriest dit in de winter. Rond oktober vertrekken ze dan naar het Grevelingen meer in Zeeland, dit is zout water en schijnt niet te kunnen bevriezen. Best slim van die flamingo’s toch. Eigenlijk komen ze dus hier overwinteren en kunnen wij ze mooi bewonderen.

Parkeren op locatie

Nou had ik natuurlijk thuis al uitgezocht hoe ik er moest komen, maar het is altijd wel prettig als je ook weet waar je de auto dan neer mag zetten. Ik weet nog dat een tijd terug de auto’s gewoon op de dijk werden gezet of aan de kant van de weg. Dit gaf echter onveilige situaties. Er is inmiddels een mooie plek gecreëerd aan de overkant van de flamingo’s. Hier kan je de auto veilig neer kan zetten en moet je via een tunneltje, dat onder de weg doorloopt, naar de flamingo’s.

Weerspiegeling

Doordat het zo heerlijk weer was die dag en het zonnetje lekker scheen kreeg je een mooie weerspiegeling van de flamingo in het water zoals op de foto hiernaast.

Tunnel onder de weg

Het tunneltje is wel bijzonder te noemen, het is heel smal en niet zo hoog, lange mensen moeten denk ik echt wel bukken om zo hun hoofd niet te stoten. Het zou het mij ook niet weer verbazen als dit tunnelgebeuren in een enge film werd gebruikt…. hmmmm niet te veel nadenken, gewoon doorlopen Nance….Eenmaal door de bijzondere doorgang onder de weg door kwam ik op de dijk en zag ik de roze suikerspinnen al staan.

Omheining

Er is een omheining gemaakt om de flamingo’s niet te verstoren, het is dan ook zeker niet de bedoeling dat je hier voorbijgaat. Dit hoeft ook echt niet, je kan de mooie roze tropische suikerspinnen al vanaf de dijk goed zien. Een klein stukje naar beneden kan wel, dit was dan ook weer een uitdaging voor mij maar …. ik heb het overleefd hahaha

Activiteit

Toen ik er was, was er weinig activiteit onder de flamingo’s. Ik weet ook niet wat ik er precies van verwacht had eigenlijk, maar ze stonden voornamelijk lekker te dutten met hun lange nek verstopt in hun veren. Ach zo had ik lekker de tijd om mijn statief uit te zetten en mij eens goed te positioneren. Wanneer er een brommer voorbijkwam werd er een soort van alarm geslagen onder de flamingo’s. Ze keken even snel op, om vervolgens weer net zo snel weer door te gaan waar ze mee bezig waren …rusten dus.

Keuzes maken

Aangezien er een behoorlijk groep flamingo’s staan moest ik een keuze maken waar ik de camera op scherp stelde. Aangezien ik in de supermarkt of bij een file ook altijd de verkeurde keuze maak was het hier niet anders. Natuurlijk spreidt er een flamingo zijn vleugels uit als ik net niet op dat groepje gefocust ben pfff. Ah ja story of my life zullen we maar zeggen. Gelukkig werd mijn geduld wel beloond doordat er een juist groepje precies de dingen deed die ik dan weer mooi kon fotograferen al was het dan maar voor 2 minuten.

Roze kleur

Tot slot nog even een leuk weetje over de roze kleur van deze vogels.

Doordat de flamingo namelijk mega veel kleine beestjes eet welke een kleurstof bevatten krijgen ze hun mooie roze kleur. Er zijn ook witte flamingo’s, dit zijn geen albino’s maar vrouwtjes die een jong moeten voeden. Ze krijgen dan zelf te weinig kleurstof binnen doordat ze het eten (met de kleurstof erin) veelal aan hun jongen geven. Zodoende zijn er dus witte flamingo’s te vinden, grappig toch.

De jonge flamingo’s zijn al snel te herkennen. Ze zijn lekker fluffie en hebben nog een beetje een pastelkleurtje roze en zijn uiteraard een stuk kleiner. Hiernaast zie je zo’n lekkere fluffie suikerspin…zijn of haar kleur begint al goed zichtbaar te worden.

Na 2 uur vond ik het wel welletjes en heb ik mijn spullen weer ingepakt en mocht ik, heel fijn, weer door de bijzondere tunnel onder de weg door naar mijn auto..

Ik heb in ieder geval enorm genoten die dag.
Op naar een volgend avontuur….

Leuk dat je tot het eind dit blog weer hebt gelezen/bekeken. Nog leuker vind ik het als je hieronder een reactie achter laat wat je ervan vond.

Wil je terug naar het overzicht met alle andere blogjes die ik heb gemaakt dan kan je simpelweg hier klikken. Alvast veel plezier, en wie weet tot een volgende keer.

de Flamingo, een tropische verschijning in Nederland Meer lezen »

de Boommarter, een roofdier met een schattig uiterlijk

dieren / 20 augustus 2025

de Boommarter

een roofdier met een schattig uiterlijk

Zoeken naar diverse Categorieën

Boommarter

Al geruime tijd werd er een boommarter gespot bij een nachtvogelhut. Nou zijn boommarters over het algemeen nachtdieren dus zo raar was dat niet. Echter wat schetste mijn verbazing, ik zag steeds meer foto’s verschijnen op Facebook van de boommarter welke overdag waren gemaakt.

Een boommarter kom je niet zomaar tegen in het bos tijdens een wandeling ofzo zij zijn namelijk best schuw. Dus het plan was al snel gemaakt om ook maar eens een bezoekje te gaan brengen aan de desbetreffende hut. De afspraak werd gemaakt en de voorpret kon beginnen….nou ja voorpret…meer eigenlijk het in de gaten houden van de vogelhut pagina of de boommarter nog wel dagelijks werd gezien voor de hut.

Voorbereiding

10 juli was het dan zover. Helaas kon mijn fotomaatje die dag niet mee dus ik moest alleen op pad. Via Google maps had ik thuis al tig keer gekeken hoe ik moest rijden, want ja nu had ik niemand bij mij die mij kon vertellen dat ik weer eens de verkeerde kant op reed. De auto werd geparkeerd en met de route beschrijving in mijn hoofd begon ik aan de wandeling naar de hut. Deze had ik gelukkig snel gevonden…jaja ik was geeneens verkeerd gelopen hahaha

de Vogelhut

Bij het naar binnen gaan van de hut viel al gelijk op hoe ruim het was, en….er was een lichtknopje. Ha dat is handig om op te starten, want om 06.00uur was het best nog wat donker in de hut. Er was zelfs een mooie ronde tafel en een koelkastje in de hut aanwezig. De vogelhut wordt voor nu nog op de dag verhuurd maar ik heb begrepen dat het de bedoeling is dat deze ook voor de nacht verhuurd gaat worden.

Het plaatsen op de juiste manier van je statief met de camera erop was nog een flinke uitdaging. Je fotografeert in deze hut door borstels heen, op zich een nieuwe ervaring en een flinke uitdaging kan ik je vertellen.

Pindakaas en vogelvoer was er plenty in de hut. Op de ronde tafel lag een vel papier waarop stond geschreven om ruim te smeren met de pindakaas voor de boommarter, om vooral heel stil te zijn en om vooral niet vaak naar buiten te gaan.

Afwachten

De pindakaas werd gesmeerd en de vogelbakjes gevuld met vogelzaad. En dan is het afwachten maar….laat de boommarter zich zien of niet….En dat wachten duurt lang. Een eekhoorntje kwam nog even poolshoogte nemen maar was alweer heel snel vertrokken ook. In de verte klonk het “gelach” van de groene specht, maar deze liet zich mooi niet zien.
Plots zag ik wat bewegen achter een boom recht voor mij uit…Adrenaline schoot door mijn lichaam….Zou dit de boommarter zijn?

En ja hoor…daar kwam ie aangetrippeld….wat een lieffie zeg, een heel stuk kleiner dan ik in mijn hoofd had…oke kom maar dichterbij….Even een snelle blik op de klok, 11,00uur. Oke dat was nog lekker vroeg.

Tijdens het smikkelen van de pindakaas uit de boomstam, blijft de Boommarter wel alert op zijn omgeving.

Genieten

De boommarter nam zijn tijd en genoot van de pindakaas die ik ’s morgens voor hem had gesmeerd. Die snuit ging behoorlijk in de boomstam om er vervolgens geheel onder de pindakaas en boomschilfertjes uit te komen. Best een grappig gezicht.
De camera maakte overuren. Dit was echt genieten, voor zowel de boommarter als voor mij. Wat een geluk dat hij kwam zeg.

Op zijn gemak liep hij over de boomstam, bracht een bezoekje aan een boomstronkje en kwam ook nog even voor de vijver om wat te drinken. Want ja van al die pindakaas krijg je dorst. Ik wilde graag de boommarter fotograferen, nou dat is gelukt.
Ruim anderhalf uur bleef hij op de setting rond banjeren. Wat een ervaring.

Uiteindelijk vertrok hij op dezelfde stille manier waarop hij was gekomen. Mijn adrenaline kon weer wat zakken en ik kon weer normaal ademhalen wat een belevenis om dit te mogen zien.

Kijk dan hoe schattig dat tongetje uit zijn bekkie hangt….

Tot Slot

De pindakaas in dit verhaal is overigens speciale pindakaas voor vogels en dergelijke, niet de pindakaas die wij op ons brood doen. Ik dacht ik vermeld het nog maar even voor de zekerheid.

De boommarter is niet meer terug gekomen in de middag, en om 15,00uur vond ik het wel best. Met een voldaan gevoel en een kaartje vol met foto’s van de boommarter vertrok ik weer huiswaarts.

Het is toch gewoon een schatje als je dit ziet….Hoewel ik die nageltjes toch liever niet op mijn bankstel zie….

de Boommarter, een roofdier met een schattig uiterlijk Meer lezen »

Steenuiltjes, schattige kleine uilen met gele ogen

dieren / 19 juni 2025

Steenuiltjes

schattige kleine uilen met gele ogen

Zoeken naar diverse Categorieën

Steenuiltjes

Jaren geleden mocht ik eens wat steenuilen fotograferen bij iemand op het erf. Dit vond ik zo ontzettend leuk dat ik dit altijd nog wel eens wilde doen. Vorige week was het dan eindelijk weer zover. In Kalmthout net over de grens in België heeft Glenn Vermeersch een hut waar vlakbij 2 steenuilen broeden. Hier krijg je dus de kans om steenuiltjes te fotograferen zonder ze te storen.

Jonge steenuiltjes

Deze steenuiltjes hebben inmiddels jongen en het zou er om spannen of deze ook op de setting zouden komen. Helaas voor ons was dit niet het geval. Wel waren ze druk op de setting met het pakken van de meelwormpjes voor de kinders. Het was echt een drukke bedoening, zowel vader als moeder kwamen veelvuldig op de setting.

Oase van bloemen

De setting was voorzien van wat houten hekjes waar de steenuilen op konden landen, echter was het ook een oase van bloemen. Gele bloemen wel te verstaan. Dit stond op sommige plekken zo hoog dat het hekje nauwelijks meer zichtbaar was. De hoogte van de bloemen deerde papa en mama steenuil niet, met gemak landde ze op de verschillende plekken.

Nestkast

De nestkast was overigens niet zichtbaar op de setting. Sterker nog ik heb hem geeneens gezien toen ik uit de hut kwam. Over verstoring was hier dan ook duidelijk geen sprake. Wel is er een afspraak dat je in de hut moet blijven om verstoring tegen te gaan. Dat is op zich wel logisch natuurlijk.

Zo grappig hoe de steenuiltjes aan komen vliegen en dan de landing inzetten.
Na een tijdje dit geobserveerd te hebben kon ik deze geweldige foto s maken.

Werkwijze

De hut voor de steenuilen staat op privé terrein. Je kan dit terrein niet zomaar betreden zonder daar toestemming voor te hebben. Uiteraard betaal je een vergoeding om in de hut te mogen verblijven. De hut is geschikt voor 6 personen, best een behoorlijke hut dus. Je kan er rechtop in staan en hebt er genoeg ruimte voor jezelf en je spullen. Het fotograferen is (helaas) niet achter spiegelglas, dus even gezellig kletsen is er niet bij. Nou hadden wij daar geeneens tijd voor die avond maargoed….

Het ligt er natuurlijk ook aan met wie je in de hut zit, want toen ik even mijn stoel wilde verplaatsen waren daar al wat bozige blikken. Ik snap het wel, dat maakt natuurlijk wat herrie. Maar sorry een nekhernia heb ik er toch ook echt niet voor over, dus als dat betekent dat ik mijn stoel moet verplaatsen dan is dat maar zo. Overigens hadden de steenuiltjes hier geheel geen last van, deze bleven af en aan vliegen.

Dat een uil zijn kop goed kan draaien kan je hier goed zien. Op een gegeven moment zat ik ook zo om een foto te maken van de kleine steenuiltjes. Toch maar even anders gaan zitten om de bewuste nekhernia te voorkomen.

mama steenuil is alert, want boven in de lucht vliegt waarschijnlijk een andere roofvogel…

Met een snavel vol meelwormen vliegt de steenuil over de gele koolzaadbloemen….

Tot Slot

Rond 21.30 uur werden we weer opgehaald door Glenn. De camera’s hadden echt bij iedereen overuren gemaakt. Zelf had ik een kleine 2000 foto’s gemaakt in de 3 uurtjes dat ik daar was. De reis naar huis kon weer gemaakt worden en het grote uitzoekwerk thuis kon beginnen. Uiteindelijk heb ik meer dan de helft van de foto’s weggedaan, simpel weg omdat dit veelal dezelfde foto’s waren omdat je in burst modus schiet. Een kleine selectie van de foto’s heb ik dus in dit blog verwerkt.

Voor meer foto’s van uilen verwijs ik je graag naar deze pagina op mijn website.

Heb je net zo genoten van dit blog als ik in real life van de steenuiltjes? Superleuk als je dan hieronder een reactie achter wil laten. Dat geeft mij weer een boost voor een volgend blog waar we elkaar misschien wel weer treffen.

Wanneer een steenuiltje aanstalten maakt om te gaan vliegen ziet dat er zo uit….
Zeg nou zelf, Superman is er niets bij….

Steenuiltjes, schattige kleine uilen met gele ogen Meer lezen »

de Koekoek, een vogel die constant zijn eigen naam roept

dieren / 27 mei 2025

de Koekoek

een vogel die zijn eigen naam roept

Zoeken naar diverse Categorieën

de Koekoek

Het fotograferen van een koekoek stond ook al enige tijd op mijn verlanglijstje, maarja vind ze maar eens. Gelukkig kwam ik in contact met iemand die wist waar de koekoek te vinden was. De afspraak voor een fotografie dagje kon snel gemaakt worden. In alle vroegte vertrokken we richting een weiland, en om 07.00uur schoot ik mijn eerste foto vanuit een schuiltentje. Wauw dat was gaaf zeg, zo snel had ik niet verwacht dat ik de koekoek zou zien.

Uiterlijk

De koekoek is een slanke vogel met spitse vleugels en een mooie afgeronde staart. Hij is ongeveer net zo groot als een duif. Door de spitse vleugels lijkt de vogel in de vlucht op een sperwer. Vroeger werd er gedacht dat de koekoek in de winter veranderde in de sperwer. Eigenlijk snap ik dat best, want een koekoek lijkt best wel op de Sperwer.

Koekoeksklok

De roep van een koekoek is net als de beruchte koekoeksklok, als je niet beter zou weten zou je denken dat iemand zijn koekoeksklok heeft verstopt in het weiland. De roep schijnt een echt territoriumroep te zijn en is hoorbaar van half april tot ongeveer begin juni. Die ochtend hebben we de roep van de koekoek veel gehoord, hij bleef dan ook best lang in mijn oren zitten.

Voeding

De koekoek eet bijna alleen maar insecten. Vooral harige of fel gekleurde rupsen (die door andere vogels niet worden gegeten) staan bij de koekoek op het menu. Het rupsendieet wordt aangevuld met kevers, krekels, sprinkhanen, oorwormen en libellen. De koekoek eet ook wel eieren van andere vogels welke hij pikt uit de nesten van andere kleine vogels.

Wat een machtig gezicht was dit om de koekoek zo boven het koolzaadveld te zien vliegen.
De camera maakte hier duidelijk overuren.

Eieren leggen

De koekoek legt zijn ei in het nest van een andere vogelsoort, die het ei dan vervolgens uitbroedt. Een koekoek kan wel 1 tot 25 eieren leggen per broedseizoen. Echter wordt er in elk “gast” nest maar 1 ei neergelegd. Vaak pikt de koekoek 1 of 2 eitjes mee van de vogel van wie het nest is. Dit kunnen heggemussen, karekieten of graspiepers zijn. De eitjes die worden meegenomen door de koekoek worden door de koekoek opgegeten.

De verzorging na het uitkomen van het Koekoeks ei wordt overgenomen door de vogel die het uit heeft uitgebroed. Best bijzonder toch als je erover nadenkt….Hmmmm eigenlijk denk ik er maar niet te veel over na, want eigenlijk is het dus helemaal niet zo n lieve vogel die koekoek.

Even dook de koekoek naar beneden, het koolzaad in. Hij kwam echter snel weer terug op zijn paaltje om van zijn lunch te gaan genieten….een vers gevangen rups!! Wat een geluk dat wij dit mochten fotograferen. Duidelijk is maar weer dat de koekoek hele goede ogen heeft, hij pikte de rups zo tussen de struiken door, van de grond.

Kijkend naar deze foto hoor ik hem gewoon roepen…..koekoek koekoek. Je bent geneigd om te kijken hoe laat het is hahaha

Best een leuke vogel toch als je hem hierboven ziet…?
Echter kan zijn blik ook snel veranderen, zie de foto hieronder…

De blik van de koekoek….je zou er haast bang van worden….

Ervaring

Al met al was het weer een super ervaring die ik mee mocht maken. Het geluid van de koekoek heeft nog lang in mijn oren gezeten op de terugweg naar huis. Gelukkig ben ik niet in het bezit van een koekoeksklok want ik vrees dat die het niet had overleefd. Ik hoop dat ik deze kans volgend jaar nogmaals mag meemaken. Dan zal ik op zeker een andere lens gaan huren met meer millimeters om op die manier hopelijk nog mooiere foto’s te kunnen maken.

Hopelijk heb je van de foto’s net zo genoten als ik in real life heb genoten van de koekoek.
Leuk als je een reactie achterlaat hieronder en wie weet weer tot een volgend avontuur.

de Koekoek, een vogel die constant zijn eigen naam roept Meer lezen »

Spettergeweld, een ijsvogelsensatie met een hoop spetters

dieren / 17 december 2024

Spettergeweld

een ijsvogel sensatie met spetters

Zoeken naar diverse Categorieën

Spettergeweld

Op Facebook en andere social media’s kwamen met enige regelmaat geweldige foto’s voorbij van ijsvogels die met een hoop spettergeweld een visje hadden gevangen. Dit wilde ik ook, maarja waar en voornamelijk hoe ga ik dit voor elkaar krijgen? Aangezien de ijsvogels echt mega snel zijn is het erg lastig om hier een mooie scherpe foto van te maken. Het spettergeweld van de ijsvogels liet mij echter niet los. De foto’s die voorbij kwamen leken ook steeds mooier te worden. Dit zorgde er ook voor dat mijn obsessie hiervoor ook alleen maar groter werd. Al snel bleek dat ook mijn fotomaatje deze wens had.
Een onderzoek werd gestart…..dit gingen wij hoe dan ook ergens voor elkaar krijgen.

Het onderzoek

Na enig onderzoek bleek dat er veel foto’s waren gemaakt met behulp van een flitslamp. Hierdoor creëer je een kortere sluitertijd en bevries je de ijsvogel in zijn vlucht. Ook hoeft de ISO waarde niet zo hoog dus de kans op mega veel ruis is hierdoor ook beperkt. Doordat er met een flitslamp wordt gewerkt kom je al snel uit op diverse vogelhutten waar dit wordt aangeboden. Geen stress, de ijsvogel blijkt totaal geen last te hebben van het flitslicht. De ijsvogel heeft namelijk maar 1 doel en dat is de vis vangen.

België

Wanneer je zoveel aan het zoeken bent naar een duikende ijsvogel wordt je algoritme op Facebook ook enorm beïnvloedt. Keer op keer kwamen de mooiste foto’s voorbij en deze werden onder andere gemaakt in België. Afijn, lang verhaal kort….17 december 2024 vertrok ik samen met mijn fotomaatje naar België. Tja het is een stukje rijden, maarja je moet er dan ook wat voor over hebben he. Wel hebben we er een overnachting bij aangeplakt. Dit is voor de vermoeidheid toch wel een stuk relaxter.

Hier komt de ijsvogel net uit het water met een vers gevangen visje. De spetters vliegen om de ijsvogel heen, wat een spettergeweld.

Koude ochtend

Het was die ochtend echt heel koud, niet zo gek natuurlijk het was hartje winter. Het hutje is klein, heeft geen verwarming en ook geen luxe vensterbank of spiegelglas. Er passen net 2 kuipstoeltjes in dus je zit lekker close naast elkaar. Het vergt even wat gepuzzel met de statieven, de camera’s, de stoelen en uiteraard de overige bagage. Dit alles wisten wij natuurlijk al van tevoren dus geheel onvoorbereid waren we niet. Met een heerlijk meegebracht kleedje over onze benen moest dit best gaan lukken. Laat de ijsvogels maar komen….

Het resultaat

Nou en die ijsvogels die kwamen. Wat een spektakel om ze te zien duiken naar een visje, het koppie boven water te zien komen om vervolgens met een hoop spettergeweld weer weg te vliegen met het vers gevangen visje. Het was geweldig en we hebben het kaartje van de camera volgeschoten. We hebben enorm genoten en ook veel gelachen. Na enige observatie denk je te weten waar de ijsvogel naartoe vliegt wanneer hij de vis heeft gevangen. Denk je te weten….want het ging vaker helemaal niet zoals we verwachten en vlogen ze de verkeerde kant op…jammer joh.

Geniet van de foto’s, sommige met flits en sommige zonder flits gemaakt.
Leuk als je een reactie achterlaat en wie weet tot een volgend blog.

Geweldig om deze foto te mogen maken. Deze is gemaakt met behulp van een externe flitslamp. De ijsvogel lijkt wel trots te zijn op de gevangen visje en vliegt vol trots naar een plekje om ervan te genieten.

Je denkt na enige observatie wel te weten waar de ijsvogel heen gaat om van zijn visje te gaan genieten. Echter komt die gedachte vaker niet uit, want hier vloog hij lekker de andere kant op. Hadden wij even pech zeg hahaha

Ik heb ook wat foto’s zonder flitslamp gemaakt, je ziet hierbij gelijk dat de achtergrond beter zichtbaar is. Het heeft ook wel wat zo, het is sowieso een super gave ervaring om mee te mogen maken.

Tot Slot

Er zit nogal een verschil in de foto’s die zijn gemaakt met een externe flitslamp of zonder het flitslicht. Ik denk dat het voor een ieder persoonlijk is welke je mooier vind. Zelf vind ik beide versies erg leuk. Feit is gewoon dat het een enorme leuke ervaring was.

De locatie of naam van de hut waar deze foto’s zijn genomen zijn bewust niet vermeld in dit blog. Na contact te hebben gehad met de eigenaar hiervan had deze het liever niet en deze mening kan ik dan alleen maar respecteren.

Spettergeweld, een ijsvogelsensatie met een hoop spetters Meer lezen »

Eekhoorn workshop, een avontuurlijke zweedse ervaring

dieren / 27 september 2024

Eekhoorn Workshop

een avontuurlijke zweedse ervaring

Zoeken naar diverse Categorieën

Eekhoorn Workshop

Het is allang geen geheim meer dat ik gek ben van eekhoorns. Groot fan ben ik ook van de foto’s waarin de eekhoorns verschillende avonturen beleven. Tja de 1 houdt ervan de ander vind het minder.

Een eekhoorn in de zonnebloemen of met een gitaartje, het kan mij niet gek genoeg. Zelf probeer ik deze foto’s ook te maken wanneer ik in een vogelhut zit waar ook eekhoorns kunnen komen.

Toen ik de kans kreeg om een eekhoorn workshop te mogen volgen hoefde ik daar niet lang over na te denken. Aandachtspuntje; de eekhoorn workshop was in Zweden.

Zweden

Samen met een medefotograaf die dezelfde liefde deelt voor de eekhoorns als ik, vertrokken we in September 2024 naar Zweden. In Zweden zit je zo met het vliegtuig, alleen moesten we wat verder Zweden in. Er kwam dus nog een tweede vlucht van een uur bij en daarna nog een autorit met de gehuurde auto. Dat laatste is overigens geheel geen straf want Zweden is echt zo mooi, zo groen, wat een prachtige natuur.

Nadat we het thuisfront hadden laten weten dat we veilig waren aangekomen en we goed en wel geïnstalleerd waren kon het foto avontuur beginnen.

Eekhoorns

Voor de eekhoorns is er een speciale “buitenstudio” gemaakt. Op twee eenvoudige keukenstoelen zit je op nog geen 2 meter voor de setting. Even voor de duidelijkheid, de eekhoorns zijn niet tam. Doordat de eekhoorns weten dat er wat te eten valt te halen op deze setting komen ze trouw elke dag langs.
Al snel waren ze ook aan ons gewend, wat weer erge leuke selfies opleverde, deze heb ik uiteraard gedeeld op Facebook.

Elke dag hadden we wel wat verschillende dingen staan, van bloemen in het mos tot een kano in het water. Het maakte voor de eekhoorns niet uit wat er klaarstond…. Zij waren net zo enthousiast als wij, dus de camera’s maakten overuren.

Kleine selectie

Van de vele foto’s die er zijn gemaakt heb ik een kleine selectie gemaakt. Tijdens de nabewerking van de foto’s beleef je het avontuur weer opnieuw. Wat waren ze leuk en wat is Zweden prachtig. Hopelijk heb je net zo genoten van het bekijken van de foto’s als ik toen ik ze maakte.

Bedankt voor het lezen van dit blog en uiteraard super leuk als je hieronder een reactie achterlaat.

Eekhoorn workshop, een avontuurlijke zweedse ervaring Meer lezen »