Muizenavonturen, deel 2 van de muizenworkshop

dieren / 22 augustus 2024

Muizenavonturen

deel 2 van de muizen workshop

Zoeken naar diverse Categorieën

Muizenavonturen

In navolging op het vorige blog over de muizenworkshop een nieuw muizenblog, genoemd muizenavonturen. Deze keer dus wat meer over de avonturen die de schattige dwergmuisjes mee maken tijdens een workshop. Ja want vergis je niet, voor de fotograaf is het hard werken, maar voor de muizen valt het ook niet mee, zo zit je in een gieter en zo speel je ineens op een roze piano. Alles is mogelijk in muizenland, en alles is een avontuur dat blijkt maar weer in dit muizenblog.

Props

Dean, degene die de workshops geeft, heeft een flinke berg props welke gebruikt kunnen worden tijdens de workshop. Props zijn kleine attributen welke gebruikt worden tijdens de workshop, variërend van diverse huisjes tot kleine mini muizengieters. Aangezien ik een Double Trouble sessie had geboekt volgt hier dan de tweede sessie van de workshop. Foto’s die gemaakt zijn tijdens de eerste sessie, met voornamelijk bloemen, kan je hier vinden. Dit blog gaat voornamelijk over de muizenavonturen die de dwergmuizen mee maken.

Eigen attributen

Zelf had ik een kleine, prachtige roze piano meegenomen en een skateboardje. Je weet wel zo’n vinger-skateboard die zo’n 20 jaar terug razend populair was. Mensen die mij langer kennen dan vandaag weten dat ik, in bepaalde dingen, behoorlijk door kan slaan. Voor deze keer had ik mij netjes ingehouden, want 2 props mee valt echt reuze mee. Toch….? Het scheelt natuurlijk ook gewoon dat er niet zoveel plek vrij was in mijn koffer, maar daar hebben we het maar niet over….

Hoe schattig een roze piano met een mini stoeltje. De muisjes vonden het ook erg interessant. Of ze er ook wat meer mee deden…?? Kijk snel verder in dit blogje.

Keuzes

Zoals ik al zei waren er genoeg attributen in voorraad dus de keuze was reuze. Denk nou niet dat het dan een makkie is, want juist het tegenovergestelde is waar. Alles is leuk om op het plankje te zetten en dan kijken wat de muizen ermee doen. Helaas, dat kan natuurlijk niet, want ja je hebt maar 2 uur en ik kan je vertellen….die zijn zo voorbij.

Setting

Het uitzoeken van de props gebeurd in overleg. Er wordt ook hier weer genoeg aandacht besteed aan het neerzetten van de uitgezochte attributen. Staat het naar je zin dan worden de muizen, wederom met de grootste liefde, op de setting losgelaten. Hier mogen ze weer doen wat ze willen. Bij deze sessie geldt ook, de muizen zijn de baas en doen wat zij willen. Uiteraard vergt dat weer het nodige geduld, maar mijn hemel wat geeft het een kick wanneer ze uiteindelijk doen wat jij graag wil.

Focus

Soms ben je zo gefocust op een muis of deze op het skateboard gaat of achter de piano plaatsneemt, dat je bijna vergeet af te drukken wanneer dit dan ook daadwerkelijk gebeurt. Kreten als Amazing en Fantastic vliegen dan ook in de rondte. Gelukkig is Dean net zo enthousiast als ik, dat maakt de workshop nog leuker om te doen.

Genoeg gekletst….bekijk lekker de selectie van de vele foto’s die ik heb mogen maken tijdens deze muizenworkshop met de muizenavonturen. Leuk als je een reactie achterlaat en wie weet tot een volgend blog.

De volkswagen viel in de smaak. Zowel voor als achterin wisten ze zich te vermaken. Gelukkig kon hij niet wegrijden.

Even een knuffeltje van moeder muis voor haar baby. “Pas goed op he met dat skateboard”

Eerst even voorzichtig samen…….maar later durfde dit schattige muisje het avontuur wel alleen aan.

Als ik een muis had geweest had ik hier toch wel heel graag willen wonen. Hoe leuk is zo’n perenhuisje….
om verliefd op te worden zo leuk….

Heel voorzichtig klom het muisje op de stoel, ze zijn ook zo nieuwsgierig. Al snel kwamen zijn broertjes en zusjes kijken bij de piano. Tja laten we dan ook maar even wat pianospelen he….

Dit blauwe muizenhuisje was ook al snel bewoond. Wat een geluk voor mij dat ze zo nieuwsgierig zijn en alles willen ontdekken…

Deze mini gieter was wel weer 1 van mijn favorieten. Ik geloof dat ik wel 500 foto’s hiervan heb gemaakt. Het leuke was natuurlijk als ze samen tegelijkertijd iets deden bij de gieter. Gelukkig voor mij deden ze dat meerdere keren….

Tot Slot

Denk je na het zien van de foto’s en/of het lezen van de muizenblogs, dit wil ik ook, neem dan eens een kijkje op deze website . Zelf kan ik de workshop enorm aanbevelen, ik ben een geweldige ervaring rijker en heb echt mega veel foto’s mogen maken. Het is dan ook super fijn om iemand met zoveel passie en liefde voor de muizen aan te werk te zien.

Muizenavonturen, deel 2 van de muizenworkshop Meer lezen »

Magische muizenworkshop in Engeland, een fotografie avontuur

dieren / 30 juli 2024

Muizenworkshop

een fotosessie met schattige muisjes

Zoeken naar diverse Categorieën

Muizenworkshop

Je gaat een wat doen??? Dat was standaard het antwoord wat ik kreeg wanneer ik vertelde dat ik een muizenworkshop ging doen in Engeland. Echt raar vind ik het niet hoor, ik snap best dat het een beetje vreemd in de oren klinkt wanneer ik het over een muizenworkshop heb.

Maargoed, dat ging ik dus wel doen, en ik was daar maanden van te voren al stik enthousiast over. Ik had namelijk al meerdere foto’s voorbij zien komen op Facebook van schattige dwergmuisjes op een bloem of in een andere setting. Mijn Sherlock Holmes onderzoek werd weer gestart. Al snel bleek, aangezien iemand gewoon een link bij 1 van de muizenfoto s had gezet, dat deze muizenworkshop in Engeland gedaan werd.

Plan maken

Afijn, nu ik dus wist dat deze workshop in Engeland gedaan werd, was het tijd om een plan te maken. Engeland is niet ver, maar om daar nu 1 dag heen te gaan voor wat foto’s en dan weer terug te keren was nou ook niet echt wat ik voor mij zag. Dochterlief werd erbij betrokken en al snel was er een weekje Engeland geboekt. Dochterlief kon daar ook haar hart ophalen met haar Drone, want Engeland heeft natuurlijk prachtige landschappen.

Bedenker van de workshop

De man die deze workshops geeft heet Dean Mason, het is zelf ook een groot liefhebber van fotografie en heeft zelf al veel, heel veel foto’s van de muizen gemaakt. ’s Morgens om 10.00uur werd ik op een vooraf afgesproken parkeerplaats opgehaald door Dean zelf. Samen reden we naar de plek waar de muizenworkshop plaats ging vinden.

Ik had een double trouble sessie geboekt, wat inhoudt dat ik 2 uur de tijd kreeg om verschillende foto’s te maken met diverse bloemen en takken, en 2 uur voor wat andere settingen met eventueel eigen meegebrachte props. Van het tweede deel van de workshop heb ik een apart blog gemaakt, welke je hier kan vinden.

De eerste bloem was al gelijk mijn favoriet.
Deze uitgebloeide paardenbloem wilde ik zo graag met een muisje fotograferen…

Werkwijze

Dean heeft 1 regel….. de muizen doen hun eigen ding, zij kiezen of ze naar boven klimmen in een bloem of niet. Er wordt niets geforceerd en de muizen worden met de groots mogelijke voorzichtigheid en liefde in de bak geplaatst welke hier speciaal voor is ontworpen. En dan begint het….Dean gaat zelf een stukje verderop zitten en laat jou je gang gaan met de camera. Je mag alle kanten oplopen, draaien wat je wilt met je camera, zolang je maar zelf van de muizen afblijft.

Om de zoveel tijd komt Dean met een andere bloem/tak aanzetten en trekt zich dan weer terug. Ik had geluk, de muizen waren net zo enthousiast als ik dus heb echt mega veel foto’s mogen maken. Soms klommen ze omhoog, vaker maakte ze een schijnbeweging en gingen ze weer terug de steel af naar beneden. Wat een ervaring en wat een lol heb ik gehad om die kleine dwergmuizen, en wat een liefde straalt eraf van Dean voor zijn muizen. Niks geen gestress, gewoon go with the flow…..

Afijn genoeg gebabbeld, tijd voor wat foto’s. Ik hoop dat jullie er net zo van kunnen genieten met kijken als ik had met het maken van de foto’s en daarna het nabewerken van de vele vele foto’s.

Na een snelle, maar voorzichtige klimsessie had dit lieve dwergmuisje de top bereikt…

hmmm….zo spannend als dat het vanaf de grond leek is het niet, dus werd de tocht naar beneden weer ingezet….

Samen naar boven klimmen is ook een utdaging…

Dwergmuisjes wegen niet zo zwaar, maar net zwaar genoeg om de tak van een bloem om te laten buigen.
Het muisje weet overigens keurig zijn balans te houden en valt er niet vanaf.

De planning was om van 1 klein dwergmuisje een portretfoto te maken, op de wat uitgebloeide mooi rode bloem….

…echter kwamen de broertjes en zusjes van de eerste dappere muis ook naaar boven geklommen…
familiefoto dan maar?

Tja….keuzes keuzes, ga je links de tak op, of rechts…
keuzes keuzes…

Verstoppertje spelen, de onderste muis had echter meer aandacht voor een bloemetje….

Deze kleine koos er voor om eens lekker op deze prachtige wilde bloem, op de dunne takjes te chillen.

Voor degene die na het lezen van dit blog en het zien van de foto’s meer willen weten over de muizenworkshop en Dean Mason, heb ik hier de link naar zijn website. De workshops zitten snel vol dus wees er snel bij mocht je dit ook willen gaan doen.

Mijn workshop was ruim driekwart jaar van tevoren geboekt. Het heeft mij dus ook best enig geduld gekost voor het zover was.
Maar ook de voorpret is super leuk, dus mocht je gaan wens ik je alvast heel veel plezier.

Magische muizenworkshop in Engeland, een fotografie avontuur Meer lezen »

Hazen, een echte uitdaging om te fotograferen

dieren / 4 juli 2024

Hazen

een uitdaging om te fotograferen

Zoeken naar diverse Categorieën

Hazen

Toen vanmorgen de wekker ging op 04.30uur dacht ik echt neeeeehhhhh ik draai mij nog even om. Maar aangezien mijn hazen fotografie obsessie dusdanige vormen aan ging nemen ben ik toch maar mijn bed uit gestapt.
Het doel van deze ochtend; Hazen fotograferen.

Na een kort ontbijtje zat ik een half uurtje later in de auto. Op naar de weilanden waar ik vorige keer een hoop hazen had gezien in het voorbij rijden. Al vrij snel had ik de eerste hazen gevonden, en ze zaten nog lekker dichtbij ook…
Oke, auto aan de kant, camera erbij en schieten maar…..

Jammer joh, de hazen kozen natuurlijk al snel het hazenpad, wat ja zo’n raar mens in de auto met een camera, dat maakt herrie en is eng….Beide gingen er dus letterlijk als een haas vandoor.

Hazenpad

Je zou denken dat wanneer de hazen wegrennen dit ook leuke foto’s op kan leveren. Met de nadruk op kan inderdaad, want deze slimmerd had even niet door dat je midden in de nacht, 05.30 uur voelt als middernacht op je vrije dag, de ISO van de camera wat hoger moet zetten he. Een bewegende haas met 1/60 sec gaat niet lukken, slimmerd….

Zo jammer, want ze waren door de zoeker van de camera echt wel leuk. Helaasssss hopelijk komt er nog een poging.

Poging 2

Al vrij snel na de eerste mislukte poging zag ik weer 2 hazen in het weiland. Echter hoe dichterbij ik kwam, hoe alerter de hazen werden…

Oke…nieuwe poging, zachtjes aanrijden, motor al uit, auto uit laten rollen, pittenzak op het raam, camera erbij, scherpstellen en dan…..”doei fotografe in je auto, we hebben je allang gezien en gaan er lekker vandoor…”

Het was ook te mooi om waar te zijn.

Hazen obsessie

Het zal mij toch niet gebeuren dat ik de wekker voor niets midden in de nacht heb gezet he. Leuk wel die hazen obsessie van mij.

Al vrij snel bleek ik de wekker toch niet voor niets te hebben gezet en kon ik toch wat leuke foto’s maken. Doel bereikt, dus op naar huis.
Sta je om 08.00 uur natuurlijk weer gigantisch in de file met al die mensen die op weg waren naar hun werk. De vermoeidheid begon bij mij aardig toe te slaan, dat file rijden is ook saai natuurlijk. Gelukkig ben ik veilig thuis gekomen…tijd voor een tukkie hahaha.

Het is gewoon weer bewezen, vroeg opstaan is niet mijn grootste hobby, maarja…..doel is bereikt en daar ging het om.

Geniet van de foto’s die ik heb mogen maken tijdens mijn hazen avontuur.

verstopt……maar niet goed genoeg, want ik zag je leukerd….

Hazen, een echte uitdaging om te fotograferen Meer lezen »

jonge vosjes fotograferen, een droom die uitkwam

dieren / 29 mei 2024

Jonge vosjes

een droom die uitkwam

Zoeken naar diverse Categorieën

Vosjes

Jonge vosjes, wat zijn ze leuk. Het is geen geheim meer dat er vossen te vinden zijn in de AWD, ook wel de Amsterdamse Waterleiding Duinen genoemd. Dit is een prachtig natuurreservaat met veel verschillende dieren, van vlinders tot hagedisjes of damherten, je vindt het in de AWD. Dit blog gaat uiteraard niet over de AWD en wat je er allemaal kunt vinden maar specifiek over de jonge vosjes.

Nou was het al een lange tijd een droom van mij om jonge vosjes te mogen fotograferen. Helaas was dit tot de dag van vandaag, door verschillende omstandigheden, niet gelukt.
Eind april 2024 was het dan eindelijk wel zover en trok ik vol goede moed naar de AWD om op kraambezoek te gaan. Wat een dotjes, werkelijk waar, je zou er zo een strik om doen en meenemen voor thuis hahaha.

Ik heb die middag behoorlijk wat foto’s gemaakt, mijn kaartje was zelfs vol, en dat is mij nog nooit eerder overkomen, kan je nagaan.
Een aantal van de foto’s kan je hier in dit blog bekijken, uiteraard heb ik ook wat foto’s geplaatst op Instagram en op Facebook

Locatie

De locatie van de jonge vosjes wordt strikt geheimgehouden om te voorkomen dat het er te druk wordt, en dit het jonge gezin te veel gestoord/lastig gevallen wordt. Sterker nog, er gaan nu zelfs berichten rond dat de plekken in de AWD, waar de vosjes zich kunnen bevinden, geheel zijn afgesloten en dus verboden terrein is geworden. Je kan er een boete krijgen van 110 euro als je je hier toch laat zien.Een gewaarschuwd mens telt voor 2, nietwaar.

Ik heb in ieder geval genoten die middag op kraambezoek, en heb op een gepaste afstand, met de telelens, mooie en leuke foto’s kunnen maken.

Na het wakker worden en het wakker maken van mijn broertje die nog heerlijk lag te slapen ga ik toch maar de wijde wereld ontdekken.

Hoewel 1 van kleine vosjes al op pad wilde dacht de ander daar heel anders over. Hij was tenslotte net wakker gemaakt door zijn broer en wilde nog even spelen. De wijde wereld trok hem blijkbaar minder, hij had genoeg aan zijn broertje, en gooide dan ook zijn pootjes lekker in de lucht tijdens het stoeimomentje.

Uiteindelijk werd er dan toch besloten dat het tijd was om te ontdekken wat er verder nog te zien was. Het was grappig om te zien dat 1 vosje steeds het voortouw nam, deze was duidelijk nieuwsgieriger dan zijn tweelingbroertje. Grappig om te zien dat, zo jong als dat ze zijn, je nu al kan zien waar het gezegde “zo sluw als een vos” vandaan komt.

Zeg nou zelf…..dit is toch een echt ahhhhhh momentje ?

Al dat droge gras aan je pootjes gaat natuurlijk wel jeuken. Dan plof je gewoon even neer en bijt je jezelf even in je achterpoot om de jeuk te verhelpen. Het heeft zo zijn voordelen om een vosje te zijn hahaha

Knagend op een boomstammetje…goed voor de tandjes maar ook best vermoeiend eigenlijk….

En wat de 1 doet, doet de ander ook, maar dan op een ander plekje….

En dan plots…uit het niets, is daar ineens een 3e vosje. Nouja zeg wat een verrassing en wat een kadootje op deze toch al geslaagde middag. Zo snel en onverwacht als deze derde broer er was zo snel was hij ook weer verdwenen. Ze hebben nog wel even met zijn drietjes gespeeld maar dat was helaas maar voor korte duur.

Al die ontdekkingen, een ontmoeting met je andere broer en het samen spelen….het is toch wel vermoeiend allemaal. Deze twee broertjes waren al die tijd samen en kozen er ook weer voor om samen te gaan slapen. Dit was dus ook het moment om afscheid te nemen en ze lekker met rust te laten.

Wat een schatjes en wat een heerlijke dag was het. Moe maar voldaan, want vergis je niet, ook voor mij was dit hard werken, vertrok ik weer richting auto. Om hier, met een grote glimlach om mijn gezicht, aan de reis naar huis te beginnen. Mijn droom om de jonge vosjes te fotograferen was uitgekomen….op naar het volgende avontuur….

jonge vosjes fotograferen, een droom die uitkwam Meer lezen »

Torenvalken van het Weidevogelhuijs

dieren / 4 april 2024

de Torenvalken

van vogelhut Weidevogelhuijs

Zoeken naar diverse Categorieën

Onderzoek

Wat ik al eerder vertelde in het vorige blog over de torenvalken zag ik meerdere foto’s van torenvalken voorbij komen. Nu werd er gemeld dat de lente was begonnen en de torenvalken steeds actiever werden. Daar moest ik meer van weten dus mijn Sherlock Holmes onderzoek begon….die was echter heel makkelijk en dus snel afgerond. Het ging over een vogelhut in de Alblasserwaard, en wel Weidevogelhuijs genoemd. Dat is ongeveer een half uurtje bij mij vandaan dus dat is een keer een meevaller. Voor deze hut komt elk jaar een koppeltje torenvalken, zo ook dit jaar.

De afspraak was snel gemaakt, en donderdag 07 maart was het dan zover. Al dagen van tevoren maakte ik mij nerveus want dat zal je net zien, als ik er ben dan laten de torenvalken zich vast niet zien. ’s Morgens in alle vroegte had ik met een medefotograaf afgesproken bij de kerk in de Alblasserwaard. Aangezien er maar plek is voor 1 auto vlakbij de hut was dit een mooie plek om vanaf hier samen te carpoolen naar de aangegeven plek een paar km verder op.

Weiland

Om bij de hut te komen moesten we door een stukje weiland lopen. Het had die dagen ervoor behoorlijk geregend dus kaplaarzen waren geen overbodige luxe, wat een modderpoel. Aangekomen bij de ruime 2 persoonshut de vieze modderlaarzen voor de deur uit en snel de camera’s installeren. Dan weer even snel de laarzen aanschieten en wat meelwormen neerleggen voor de torenvalken.

Je zou zeggen, waarom niet eerst voeren en dan de camera’s…..ja dat is een logische gedachte maar ervaring leert dat het soms wel eens zo kan zijn dat de vogels dan al ter plekke zijn terwijl jij nog de camera moet installeren. Hierdoor loop je dus de kans net het moment te missen, ahja….fotografen dingetje he, die willen niks missen.

Torenvalken

Al snel kwam meneer valk even polshoogte nemen, waarop mevrouw valk niet achter kon blijven en zich ook al snel liet bewonderen. Hoe gaaf is dat zeg….we hoefden geeneens lang te wachten, volgens mij zaten zij meer op ons te wachten, nou ja denk eerder op de meelwormen dan, maar goed….De camera’s klikte volop, soms zaten de torenvalkjes samen gezellig bij elkaar, we hebben zelfs een paring mogen meemaken. De gehele dag door lieten de torenvalken zich fotograferen, genoeg kans ook om eens wat vliegbeelden te oefenen hier.

Hazen

Wat later in het seizoen komen hier ook meer weidevogels voor de hut, zoals onder andere de grutto, de kievit, kluten, scholeksters en wat kwikstaarten. Vandaag echter was het nog te vroeg in het seizoen voor de meeste andere soorten, wel was de kwikstaart veelvuldig op de setting en heel veel ganzen in het weiland. Heel in de verte nog 2 hazen gezien, die zijn ook leuk hoor, met die grote oren….wellicht een bucket list dingetje voor een volgend keer, hazen fotograferen?

Torenvalken in de Hoofdrol

Voor vandaag hadden de torenvalken duidelijk de hoofdrol en dat was prettig want daar kwamen we voor. Nu maar hopen dat de paringen gelukt zijn en er binnenkort op Facebook te lezen is dat er jonge torenvalken voor de hut zijn gespot. Ik heb in ieder geval alvast een plekje gereserveerd voor in Juli, je weet tenslotte maar nooit, en als het zover is dan zit de agenda van deze mooie hut zo vol.

Hieronder volgen nog meer foto’s van de torenvalken. Er zijn natuurlijk weer ontiegelijk veel foto’s gemaakt van deze schatjes….ach ja het is nou eenmaal bekend dat ik wat last heb van keuzestress afentoe hahaha

Paring

Op een gegeven moment een hoop herrie/gekwetter….en ja hoor……..Een paring van de torenvalken. Wat een feest dat we dit mochten fotograferen. Love is in the air….de lente is begonnen.

Aanval van Kauwen

Zit je net lekker te keuvelen saampies op de broedkast…. wordt de rust voor het koppeltje torenvalken bruut verstoord door wat kauwen. Daar waren ze niet van gediend dat was duidelijk te merken. Met een hoop bombari vloog papa valk hun gezellige stek uit en joeg de kauwen weg. Sensatie alom natuurlijk het gaat allemaal heel snel en je weet even niet waar je op moet focussen, want ja het is eigenlijk ook wel spannend. Gelukkig kozen de kauwen al snel eieren voor hun geld en vlogen weg…. Zo dat had meneer valk toch maar weer mooi gedaan, nog even checken of ze echt weg waren. En dat waren ze, ze waren weer saampies en het gevaar was geweken.

En met deze laatste serie is dan een einde gekomen aan dit, best wel lange, blog. Kan je nagaan dan heb ik nog een flinke selectie in de foto’s gemaakt, anders was het blog nog veeeeeeeel langer geworden. Onnodig om te vermelden dat ik heb genoten die dag. Hopelijk heb ik je ook kunnen laten genieten van de foto’s die ik heb gemaakt die dag. Bedankt voor het lezen en bekijken van de foto’s….tot een volgend avontuur.

Torenvalken van het Weidevogelhuijs Meer lezen »

de Blonde Buizerd, wat een knapperd

dieren / 16 maart 2024

de Blonde Buizerd

wat een knapperd....

Zoeken naar diverse Categorieën

Blonde Buizerd

In mijn vorige blog over de torenvalken vermelde ik het al. Toen we in Vogelhut Vuren waren kregen we ook bezoek van de Blonde Buizerd. Wat een geweldig beest zeg. Nou zijn buizerds over het algemeen heel gaaf om te zien, maar de blonde buizerd spant wat mij betreft wel de kroon. Wat een knapperd….

Hij was er dan ook plots, ergens in de verte in de bomen zagen we hem ineens zitten. Het zou toch wat zijn als die ook nog op de setting zou komen he, zeiden we nog tegen elkaar. Ja dat zou zeker wat zijn….en we hadden het nog niet uitgesproken of daar kwam hij aan…..mooie vleugels wijd, mee deinend op de zachte wind, geen geroep, geen geluid…en daar landde hij, vlak voor onze neus op een paaltje. Ik hoef je niet te vertellen dat de adrenaline omhoog schoot bij ons fotografen….mijn hemel wat is ie mooi. De camera’s maakte wederom overuren.

Ik heb geen idee of het nou een mannetje of een vrouwtje is hoor, zo ver reikt mijn kennis niet. Voor het gemak ga ik er maar vanuit dat het een hij is, dat tikt ook wat makkelijker hahaha Afijn hij keek eens rond op het paaltje en zag daar nog een restant muis liggen die de torenvalken hadden laten liggen. Dit smaakte Blondie best, en nadat hij deze op had wipte hij over naar de volgende paal om te kijken of daar toevallig ook niet wat overgebleven was voor hem.

Hij liet de restanten goed smaken, maar bleef alert. Het koppel torenvalken hield hem namelijk ook nauwlettend in de gaten en ik vermoed dat hij het wel eerder met dit koppel aan de stok heeft gehad. De torenvalken beschermen natuurlijk hun toekomstige broedplek.

Legende

De blonde buizerd, ook wel witte buizerd genoemd, worden vaak gezien als iets speciaals. Je zou bijna kunnen zeggen dat ze zeldzaam zijn want de meeste buizerds die je ziet zijn bruinig van kleur.

In sommige culturen heeft deze blonde buizerd een sterke symbolische waarde, hij wordt namelijk gezien als boodschapper tussen hemel en aarde. Nou heb ik altijd al gedacht dat er meer was tussen hemel en aarde, maar hierbij heb ik nooit aan een blonde buizerd gedacht die zijn wijsheid en kennis kwam overbrengen.

In sommige oude legendes staat ook dat de witte/blonde buizerd werd gezien als een gids voor degene die op weg waren naar het hiernamaals. Zijn het dan toch boodschappers tussen het heden en het hiernamaals ?? hmmm…voordat ik al te zweverig ga worden lijkt het mij beter om dit blog hier te stoppen…. Dat het een bijzondere vogel is dat is in ieder geval een ding wat zeker is.

Wijsheid

Bovenstaande wijsheid heb ik overigens niet van mijzelf, ik kwam bij het zoeken naar meer informatie over de blonde buizerd dit artikel tegen. Best interessant ook om eens door te lezen.

Uiteindelijk waren de torenvalken hun bezoek, wat ook nog eens ongevraagd hun restanten op at, zat. En toen de buizerd aanstalten maakte om te gaan, maakte de torenvalken even duidelijk dat het genoeg was geweest en joegen hem de setting af. Toch bizar hoe zo’n immens mooie bijzondere vogel zich weg laat jagen door 2 torenvalkjes.

de Blonde Buizerd, wat een knapperd Meer lezen »

Vogelhut Vuren, met koppel Torenvalken

dieren / 15 maart 2024

Vogelhut Vuren

Torenvalken

Zoeken naar diverse Categorieën

Torenvalken

Al enige dagen zag ik op Facebook foto’s voorbij komen van torenvalken. Deze zaten dan samen op een paaltje of, en dat was de doorslag, ze zaten bovenop elkaar. Juist ja een paring. Nou dat wilde ik natuurlijk ook wel eens vastleggen met mijn camera. Een onderzoek was zo gestart en wat bleek….het koppeltje torenvalken wat de show stal op de foto’s kwamen uit Vuren. Vanuit vogel hut Vuren wel te verstaan. Nou was ik daar al eens eerder geweest, met hetzelfde doel de torenvalken te fotograferen, alleen was het toen niet gelukt. Die keer was in augustus, toen hebben we de groene specht heel mooi kunnen fotograferen, maar helaas geen torenvalk gezien. Hopelijk nu meer kans.

Een afspraak was snel gemaakt, 03 maart was het zover. Aangekomen bij de hut zagen we al snel de eerste torenvalk zitten. Deze vloog uiteraard snel weg, want ja ze zijn natuurlijk niet handtam. Gelukkig betekende het dus wel dat ze er dit keer nog waren. Eenmaal de camera’s geïnstalleerd begon het wachten. Het doel was 2 torenvalken samen op een paaltje en/of een paring te fotograferen. Lang hoefde we niet te wachten, want al snel landde de torenvalken op de paaltjes. Beide op een apart paaltje, dat dan wel.

Paring

De torenvalken deden goed hun best en lieten zich van alle kanten bewonderen. De camera’s klikte volop. Helaas bleven beide op hun eigen paaltje zitten. Ja dat gaf natuurlijk weer keuze stress, want ja je kan met je camera maar focussen op 1 paal natuurlijk. Uiteindelijk vlogen ze beide weer weg en kon er weer rustig adem worden gehaald in de hut. Wat was dit gaaf, dit was al meer dan vorige keer in augustus, en het was nog vroeg dus dat beloofde nog wat voor de rest van de dag.

Op een gegeven moment zagen we het vrouwtje een stukje verderop voor ons op een hoge paal zitten. En ja hoor daar kwam het mannetje ook aangevlogen…. Het zal toch niet…..???

Doel voor de helft bereikt

Yeahhhhh zomaar een paring mogen fotograferen. Ik kan je zeggen dat de adrenaline door mijn lijf vloog. Dit was echt super gaaf om mee te maken zeg. Beetje jammer dat de afstand toch wel wat verder weg was dan lief was maarja…hey, wel een paring yeahhhhhh

We hadden echt mazzel met het feit dat deze paring in ons zicht was, want er waren meerdere paringen die dag door de schatjes maar helaas net buiten schot voor onze camera’s.

Helaas is het niet gelukt om de torenvalken samen op een paaltje te fotograferen. Ach zo blijft er nog iets te wensen over voor een volgend keer niet waar. Het was in ieder geval een heerlijke dag waarbij we ook nog bezoek kregen van de Blonde Buizerd. Hier zijn natuurlijk ook meer dan genoeg foto’s van gemaakt. Deze kan je in dit blog bekijken.

Vogelhut Vuren, met koppel Torenvalken Meer lezen »

de Rode Eekhoorn, met zijn mooie staart

dieren / 24 januari 2024

de Rode Eekhoorn

met zijn mooie pluimstaart en grappige pluimpjes op zijn oren.

Zoeken naar diverse Categorieën

Bekentenis

Ik begin dit blog maar gelijk met een bekentenis. Ik ben namelijk gek op eekhoorns. En dan vooral de Rode Eekhoorn die wij in Nederland hebben. Zo hoppa ik heb het gezegd, het is er uit. Ik vind ze zo leuk, die mooie grote rode pluimstaart, die grappige pluimpjes op de oren in de wintermaanden. Zelfs de pootjes vind ik schattig als je die nageltjes om het nootje gevouwen ziet. Kortom gewoon te schattig voor woorden dus.

Wat ik helemaal leuk vind, en dat vind niet iedereen maar dat geeft niet, is om verschillende attributen bij de eekhoorns neer te zetten. Je kent ze vast wel, de foto s van een eekhoorn met een fietsje, een winkelwagentje of een parapluutje….dat is toch te schattig. Maar……geen paniek…. daar gaat dit blog niet over. Dit blog gaat over de gewone Rode Eekhoorn. Niets meer en niets minder.

Had je hier nou wel zin in om die foto’s te zien, dan verwijs ik je naar deze pagina.

Paspoort

Het is niet de bedoeling dat dit blog een soort van spreekbeurt gaat worden, maar enkele feitjes is toch wel leuk om te delen.
Als een eekhoorn een paspoort nodig zou hebben dan zou dit er zo uit kunnen zien.

Eekhoorns fotograferen

Ik heb al heel wat foto’s van eekhoorns mogen maken, een aantal staan ook op de website en kan je hier bewonderen. Maar ik heb er nog veel meer, vandaar dus het idee om er een apart blog over te maken. In dit blog staan dus weer andere foto’s dan op de website. Mocht je ook een groot fan zijn van de eekhoorns dan is het wellicht een leuk idee om toch eens de link te volgen naar de eekhoornpagina van deze website.

Eekhoorns kunnen best schuw zijn, en dat is helemaal niet zo raar, het zijn immers geen huisdieren. Sterker nog, een eekhoorn is een beschermde diersoort en mogen geeneens als huisdier gehouden worden, maar dat even terzijde. Ik denk ook niet dat je een eekhoorn als huisdier wilt hebben trouwens hoor…..zie je ze al gaan over je nieuwe bank met die lange nagels….?? Want ja ze moeten wel kunnen rennen, klimmen en klauteren toch….

De beste manier om eekhoorns te fotograferen is vanuit een vogel hut. In een vogel hut zit je goed beschut en kan de eekhoorn gewoon zijn of haar ding gaan doen zonder dat zij in de gaten hebben dat jij daar zit met je camera. Het geeft altijd weer een kick als er zo’n eekhoorntje op de setting komt. Had ik al gezegd dat ze zo leuk zijn…?? Eekhoorns zijn wel bizar snel, het zijn ook net acrobaten. Ze springen en rennen de hele setting over, erg leuk om te zien. Maar even op je gemak je instellingen nakijken op je camera is er vaak niet bij, want voor je het weet is het moment weer voorbij en de eekhoorn gevlogen.

Geluid

De eekhoorn maakt per situatie weer een ander geluid.
Jonge eekhoorns kunnen een fluitende toon maken, volwassen eekhoorns hoor je ook weleens grommen of jammeren.

Bij opwinding klinkt een scherp ‘tjuk-stuk-tjuk’,
Bij begroeting van een bekende soortgenoot ‘moek-moek-moek’.
bij alarm ‘chroe-roe-roe’

Voor nu even genoeg informatie, nu eerst maar eens genieten van alle foto’s die hieronder staan.

Het zijn best aardig wat foto’s geworden, tja keuzes maken is nooit echt een sterke kant van mij geweest. Tot slot toch nog even wat kleine dingetjes wat wel leuk is om te melden. Is het nog een leerzaam blogje geworden ook hahaha

Wist u dat….

– eekhoorns geen winterslaap houden? Ze zijn alleen wat minder actief in de wintermaanden
– eekhoorns een goed reukvermogen hebben? Hiermee kunnen zij eerder opgeslagen/verstopt voedsel weer makkelijk terug vinden
– er geen verschil in grootte zit bij de mannetjes en de vrouwtjes?
– de mooie pluimstaart als evenwicht dient bij het springen en klimmen?
– de mannetjes alleen in hetzelfde nest mogen slapen als het vrouwtje in de paartijd?

– wanneer de jongen geboren zijn het vrouwtje de man weer buiten zet en hij niet meer welkom is in het nest?
– alleen het vrouwtje voor de jongen zorgt wanneer deze geboren zijn?
– de jongen rond de 8 weken zijn wanneer zij voor het eerst de grote boze wereld in gaan?
– de jongen met 10 tot 16 weken onafhankelijk moeten zijn. Ze mogen dan niet meer terug in het nest en moeten een eigen stek gaan zoeken.
– vossen, marters en de havik de natuurlijke vijanden zijn van een eekhoorn?

– eekhoorns helemaal niet van de volle zon houden?
– als eekhoorns in de zon moeten zitten, omdat het niet anders kan, zij dan hun staart gebruiken om schaduw te creëren.
Zo zitten zij dus letterlijk in de schaduw van hun eigen staart. (best iets om jaloers op te kunnen worden toch…?)

– het uiteindelijk best een lang blog is geworden….
– ik het superleuk vind als je dit blog tot het einde hebt doorgelezen….
– het leuk is wanneer je een reactie achterlaat onder dit blog…
– dit laatste zeker niet verplicht is….

de Rode Eekhoorn, met zijn mooie staart Meer lezen »

Wandelbos Tilburg

dieren / 5 september 2023

Wandelbos Tilburg

met de avonturen van de Siberische Grondeekhoorntjes

Zoeken naar diverse Categorieën

Wandelbos – Tilburg

Vandaag weer eens naar het wandelbos geweest in Tilburg. Wanneer je de naam wandelbos hoort verwacht je een bos waar je flink kan wandelen, tenminste ik wel. Als ik aan een bos denk, dan denk ik aan heel veel bomen, veel paadjes, verdwalen omdat alles op elkaar lijkt. Echter het wandelbos in Tilburg is vlakbij een woonwijk, het is eigenlijk meer een park dan een bos eerlijk gezegd.

Groot is het niet, als je flink doorwandeld heb je het hele bos/park binnen een half uurtje wel gelopen. Maargoed dat mag de pret niet drukken. Voor de kinderen is er een speeltuintje, er zijn goede wandelpaden van asfalt dus minder validen kunnen ook hun rondje maken.

De reden dat ik naar het wandelbos ging waren de Siberische Grondeekhoorntjes. Ik was hier al eerder geweest en had er leuke foto’s van kunnen maken, zie hier mijn andere blogje.

Echter nu ging ik met een ander doel. Het maken van foto’s van de eekhoorntjes met gekke attributen. Ik had al eerder foto’s voorbij zien komen van eekhoorns met winkelwagentjes en dat soort dingen. Sterker nog dit had ik zelf al een keer gedaan met de rode eekhoorn maar ik wilde meer.

Ik had een leuke miniatuur scooter gekocht, waarbij ik, toen ik hem zag, al gelijk aan eekhoorntjes moest denken. Hoe leuk zou het zijn als het lukte om een eekhoorn op de scooter te laten zitten.

De plek om dat op je gemak uit te proberen is dus in het wandelbos. Daar lopen echt heel veel kleine Siberische Grondeekhoorntjes. Ik kan niet zeggen dat ze tam zijn, want dat zijn ze zeker niet, maar echt bang zijn ze ook niet. Ook zijn ze stiknieuwsgierig dus dat komt goed uit.

Voor de lol had ik ook maar het winkelwagentje meegenomen en een klein parapluutje, je weet tenslotte maar nooit.

Aangekomen in Tilburg konden we de auto vrij makkelijk kwijt. Ik dacht wel te weten waar ze ongeveer zaten omdat ik hier al eens geweest was, echter kwamen we nu van een heel andere kant. Uiteindelijk was het super makkelijk, en was het maar 5 minuten lopen vanaf de auto naar DE plek. Vorige keer weet ik nog dat we een soort van verdwaald waren, nu denk ik ehhh hoe dan, zo groot is het niet hahaha.

Er zaten wat mensen op de stronk en de eekhoorntjes renden al snel in het rond. Voor het leuke nog even een rondje gelopen om te kijken of ik ergens anders lekker alleen zat. Sommige mensen houden niet van de winkelwagentjes e.d. en ik had geen zin in gezeur want ik vind het wel leuk.

Al snel bleek echter dat de eerste plek het beste was, dus daar weer naartoe gelopen. Deze plek wordt ook wel de voederplek genoemd en was dezelfde plek als vorig jaar. De mensen die er zaten gingen al snel weer verder aan de wandel dus op een gegeven moment had ik het rijk alleen daar. Hoppa tas open en neerzetten die handel dus. Beetje voer erin, want ja je moet ze wel lokken natuurlijk, en een beetje hulp is niet erg.

In het begin was het een beetje spannend voor de eekhoorns, je zag ze denken “wat is dat nou weer” maar al snel won de nieuwsgierigheid het en gingen ze het van dichterbij bekijken.

Ik had het prima naar mijn zin, de camera maakte overuren. Er liepen zo nu en dan eens wat mensen voorbij en die keken het tafereel eens aan. Veelal positieve reacties gelukkig. Sommige kwamen er even bijzitten en probeerde ook een foto te maken met hun mobiel, prima.

Missie was geslaagd, doel behaald, ik kon weer met een vol foto kaartje naar huis. Het is echt heel leuk om te doen, al vergt het echt wel mega veel geduld. Een kleine beweging en ze schrikken weer, en weg is de kans. Ach ik ben lekker bezig geweest, mooi weer en lekker in de natuur.

Vooral bij de laatste foto was ik helemaal hyper de pieper. Wat een gaaf super moment was dat zeg. Het was maar heel kort dat de tweede eekhoorn er even bij kwam kijken, maar gelukkig net op het juiste moment afgedrukt.

Helaas heeft de rode eekhoorn zich niet laten bewonderen vandaag. Dat zou hem helemaal geweest zijn zeg….de rode eekhoorn bij de scooter of onder de paraplu hahaha. Ah ja, je moet wat te wensen over hebben toch. Wie mij dan ook een beetje beter kent weet wel dat dit zeker niet mijn laatste bezoek hier is geweest. Benieuwd welke leuke miniatuur dingen ik in de toekomst nog kan vinden voor de schatjes….

Wandelbos Tilburg Meer lezen »

Kerkuilen

dieren / 25 mei 2023

Kerkuilen

Zoeken naar diverse Categorieën

Kerkuilen

Zaterdag 20 mei 2023 was dan de dag aangebroken dat ik wat kerkuilen mocht fotograferen. De wekker hoefde niet zo vroeg want ik had pas om 12.00 uur afgesproken om daar te zijn. Nou was het wel ruim een uurtje rijden maar de wekker hoefde in ieder geval niet om 06.00 uur, dat scheelde weer. Vol goede moed begon ik dus aan de trip, kaartjes leeg, accu’s vol…hoppa daar ga ik dan. Het weer was goed, droog en een lekker zonnetje. Op naar Diessen, want hier zit dus een valkenier die het mogelijk maakt voor fotografen om deze bijzondere uilen te fotograferen. Onderweg was het lekker rustig op de weg dus ik kon lekker doorrijden.

Aangekomen op de locatie stonden daar nog wat fotografen te wachten tot de poort open ging en wij naar binnen mochten. Een groepje van 8 fotografen is heel goed te doen en lopen we elkaar ook niet in de weg. Eenmaal binnen stond daar al gelijk een boomstronk waar dus 3 jonge kerkuilen op ons zaten te wachten, wat een schatjes zeg. Drie witte donzige pakketjes op een boomstronk, snel de camera uitpakken. Al snel kwam moeders erbij, want ja niemand laat zijn kinderen alleen natuurlijk toch?

Uilskuikens

Persoonlijk vind ik de jonge uilskuikens wel grappig, maar de schoonheidsprijs gaan ze naar mijn idee niet winnen hahaha. Niet dat dit uitmaakt natuurlijk want het trekt gelukkig snel bij tot een mooie trotse kerkuil. De oudste uilskuiken hier was ongeveer 5 weken oud en probeerde de wereld al op zijn manier te ontdekken. De jongste was een stuk jonger en zat dan ook nog veel meer in de dons, echt helemaal zelfstandig stabiel zitten was er niet altijd bij.

Kerkuilen vallen onder de roofvogels, ze zijn ongeveer 35 a 40cm groot en hebben een plat gezichtje wat een beetje een hartvorm heeft. Het gezicht is ook lichter van kleur dan de rest van het lichaam. Dit is soms wat lastig met fotograferen aangezien je snel de kans loopt op overbelichting, dan is de kop helemaal uitgebeten qua licht.

Valkenier

Carel, de valkenier, legde uit dat de vader uil de muis ving, deze dan bracht naar moeders en vervolgens zou moeders de muis dan geven aan 1 van de uilskuikens. Dit ging niet altijd helemaal vlekkeloos en dat liet het vrouwtje dan ook wel merken. De overdracht van de muis gaat wel heel snel en een aantal keer stond ik natuurlijk ook net weer verkeerd opgesteld….. Maar goed, uiteindelijk is het mij toch gelukt om de overdracht op de foto te krijgen.

Ik zal er verder niet een lang en saai verhaal van maken, maar gewoon enkele foto’s hieronder plaatsen. Geniet van de foto’s, en wil je een reactie achterlaten is dat alleen maar leuk.

Tot slot mochten we nog even wat familie foto’s van dit lieve jonge gezinnetje maken. Dit was echter makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het best een heel gedoe is om dat stel op de juiste manier te positioneren. Als je denkt ja nu is het oke, dan bedenkt 1 van de uilskuikens weer wat anders. Achja zo blijft het een uitdaging moet je maar denken. In ieder geval lekker bezig geweest, wat weer leuke foto’s op heeft geleverd.

Tot Slot

Tot slot dan maar een foto die ik zelf echt zo grappig vind als afsluiter van dit blog. Moeders geeft een knipoog, het is goed zo. En dat is het ook. Met een vol kaartje foto’s keer in weer huiswaarts. Wat een geweldig leuke ervaring was dit zeg,super leuk om mee te mogen maken.

Leuk als je hieronder een berichtje achterlaat wat je van dit avontuur vond. Wie weet weer tot een volgende keer.

Kerkuilen Meer lezen »