Lente in het park,
jonge meerkoetjes en kleine eendjes
Zoeken naar diverse Categorieën
De eerste tekenen van jong leven, jonge meerkoetjes
Op Facebook zie je al volop jong grut voorbijkomen. Het is pas half april, maar kleine eendjes, ganjes en jonge meerkoetjes worden al massaal op de foto gezet. De ene foto is nog leuker en schattiger dan de ander. Dat is ook niet zo vreemd, want het jonge spul is ontzettend fotogeniek.
Zelf besluit ik ook een poging te wagen en trek met mijn camera in de rugzak naar het park hier in de buurt. Het is een warme dag, dus dat belooft wat, houd ik mezelf voor. Toch kom ik uiteindelijk alleen een meerkoetengezin tegen, pa en ma met hun ukkies. Schattig? Absoluut. Maar eerlijk gezegd had ik op iets meer gehoopt. Oke niet zeuren, jonge meerkoetjes zijn ook superleuk.
Even pauze… en toch blijven kijken
Ik besluit even pauze te nemen en strijk neer op een terras. Natuurlijk aan het water, want je weet maar nooit wat er voorbijkomt.
Terwijl ik in het zonnetje van mijn cola drink, staar ik over het water. Het is stil ….opvallend stil zelfs. Er zwemt niets. Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat er een rover in de buurt is. Maar ja, ik zit niet in een vogelhut, dus die gedachte laat ik snel weer los.
En dan, vanuit het niets, verschijnt er een eenden familie. Eindelijk! Snel pak ik mijn camera en maak een paar foto’s, want ze glijden verrassend snel door het water.
Een onverwachte ontmoeting
Net op het moment dat ik besluit naar huis te gaan, zie ik aan de overkant een groep ganzen. Zie ik het goed? Zitten daar kleintjes bij?
Ik kijk door mijn camera en zoom in. Ja hoor…. kleine ganzenpulletjes op de kant, veilig tussen papa en mama.
Achter de grauwe ganzen verschijnen twee witte ganzen. O jee… als dat maar geen ruzie wordt. Maar niets is minder waar. Rustig lopen ze langs het andere gezin. En tot mijn verrassing lopen ook bij deze witte ganzen een paar kleintjes mee.
Op jacht naar betere foto’s
De afstand blijkt net iets te groot voor echt mooie foto’s van dit jonge grut. Maar dan zie ik rechts van mij een brug.
Misschien kan ik daar dichterbij komen… Ik reken snel mijn cola af, pak mijn camera en loop in stevige pas die kant op.
Zou het lukken om dichterbij te komen? Of zijn ze alweer verdwenen tegen de tijd dat ik er ben?
Dat lees je in mijn volgende blog…