de Flamingo, een tropische verschijning in Nederland

dieren / 8 februari 2026

Flamingo's

een tropische verschijning in Nederland.

Zoeken naar diverse Categorieën

Flamingo

De flamingo is een tropische vogel, volgens mij weet iedereen dat wel. Dit is ook goed te zien aan de mooie roze kleur. Flamingo’s verwacht je dan ook niet zo snel in Nederland, wij zijn nou eenmaal geen tropisch land. Echter zijn er al jaren een groep Flamingo’s te vinden in Zeeland. Ik had ze al geruime tijd om mijn lijstje staan om ze eens te bezoeken, het kwam er alleen nooit van. Tot vorige week zondag…. ik was dat weekend vrij en het was die dag prachtig weer. Dus hop hop in de auto en op naar Zeeland….

Overwinteren

In de zomer zijn de Flamingo’s te vinden bij het Zwillbrocker Ven. Dit is een meer net over de grens van Duitsland. Op deze plek broeden ze, maar aangezien dit meer zoet water bevat bevriest dit in de winter. Rond oktober vertrekken ze dan naar het Grevelingen meer in Zeeland, dit is zout water en schijnt niet te kunnen bevriezen. Best slim van die flamingo’s toch. Eigenlijk komen ze dus hier overwinteren en kunnen wij ze mooi bewonderen.

Parkeren op locatie

Nou had ik natuurlijk thuis al uitgezocht hoe ik er moest komen, maar het is altijd wel prettig als je ook weet waar je de auto dan neer mag zetten. Ik weet nog dat een tijd terug de auto’s gewoon op de dijk werden gezet of aan de kant van de weg. Dit gaf echter onveilige situaties. Er is inmiddels een mooie plek gecreëerd aan de overkant van de flamingo’s. Hier kan je de auto veilig neer kan zetten en moet je via een tunneltje, dat onder de weg doorloopt, naar de flamingo’s.

Weerspiegeling

Doordat het zo heerlijk weer was die dag en het zonnetje lekker scheen kreeg je een mooie weerspiegeling van de flamingo in het water zoals op de foto hiernaast.

Tunnel onder de weg

Het tunneltje is wel bijzonder te noemen, het is heel smal en niet zo hoog, lange mensen moeten denk ik echt wel bukken om zo hun hoofd niet te stoten. Het zou het mij ook niet weer verbazen als dit tunnelgebeuren in een enge film werd gebruikt…. hmmmm niet te veel nadenken, gewoon doorlopen Nance….Eenmaal door de bijzondere doorgang onder de weg door kwam ik op de dijk en zag ik de roze suikerspinnen al staan.

Omheining

Er is een omheining gemaakt om de flamingo’s niet te verstoren, het is dan ook zeker niet de bedoeling dat je hier voorbijgaat. Dit hoeft ook echt niet, je kan de mooie roze tropische suikerspinnen al vanaf de dijk goed zien. Een klein stukje naar beneden kan wel, dit was dan ook weer een uitdaging voor mij maar …. ik heb het overleefd hahaha

Activiteit

Toen ik er was, was er weinig activiteit onder de flamingo’s. Ik weet ook niet wat ik er precies van verwacht had eigenlijk, maar ze stonden voornamelijk lekker te dutten met hun lange nek verstopt in hun veren. Ach zo had ik lekker de tijd om mijn statief uit te zetten en mij eens goed te positioneren. Wanneer er een brommer voorbijkwam werd er een soort van alarm geslagen onder de flamingo’s. Ze keken even snel op, om vervolgens weer net zo snel weer door te gaan waar ze mee bezig waren …rusten dus.

Keuzes maken

Aangezien er een behoorlijk groep flamingo’s staan moest ik een keuze maken waar ik de camera op scherp stelde. Aangezien ik in de supermarkt of bij een file ook altijd de verkeurde keuze maak was het hier niet anders. Natuurlijk spreidt er een flamingo zijn vleugels uit als ik net niet op dat groepje gefocust ben pfff. Ah ja story of my life zullen we maar zeggen. Gelukkig werd mijn geduld wel beloond doordat er een juist groepje precies de dingen deed die ik dan weer mooi kon fotograferen al was het dan maar voor 2 minuten.

Roze kleur

Tot slot nog even een leuk weetje over de roze kleur van deze vogels.

Doordat de flamingo namelijk mega veel kleine beestjes eet welke een kleurstof bevatten krijgen ze hun mooie roze kleur. Er zijn ook witte flamingo’s, dit zijn geen albino’s maar vrouwtjes die een jong moeten voeden. Ze krijgen dan zelf te weinig kleurstof binnen doordat ze het eten (met de kleurstof erin) veelal aan hun jongen geven. Zodoende zijn er dus witte flamingo’s te vinden, grappig toch.

De jonge flamingo’s zijn al snel te herkennen. Ze zijn lekker fluffie en hebben nog een beetje een pastelkleurtje roze en zijn uiteraard een stuk kleiner. Hiernaast zie je zo’n lekkere fluffie suikerspin…zijn of haar kleur begint al goed zichtbaar te worden.

Na 2 uur vond ik het wel welletjes en heb ik mijn spullen weer ingepakt en mocht ik, heel fijn, weer door de bijzondere tunnel onder de weg door naar mijn auto..

Ik heb in ieder geval enorm genoten die dag.
Op naar een volgend avontuur….

Leuk dat je tot het eind dit blog weer hebt gelezen/bekeken. Nog leuker vind ik het als je hieronder een reactie achter laat wat je ervan vond.

Wil je terug naar het overzicht met alle andere blogjes die ik heb gemaakt dan kan je simpelweg hier klikken. Alvast veel plezier, en wie weet tot een volgende keer.

de Flamingo, een tropische verschijning in Nederland Meer lezen »

de Boommarter, een roofdier met een schattig uiterlijk

dieren / 20 augustus 2025

de Boommarter

een roofdier met een schattig uiterlijk

Zoeken naar diverse Categorieën

Boommarter

Al geruime tijd werd er een boommarter gespot bij een nachtvogelhut. Nou zijn boommarters over het algemeen nachtdieren dus zo raar was dat niet. Echter wat schetste mijn verbazing, ik zag steeds meer foto’s verschijnen op Facebook van de boommarter welke overdag waren gemaakt.

Een boommarter kom je niet zomaar tegen in het bos tijdens een wandeling ofzo zij zijn namelijk best schuw. Dus het plan was al snel gemaakt om ook maar eens een bezoekje te gaan brengen aan de desbetreffende hut. De afspraak werd gemaakt en de voorpret kon beginnen….nou ja voorpret…meer eigenlijk het in de gaten houden van de vogelhut pagina of de boommarter nog wel dagelijks werd gezien voor de hut.

Voorbereiding

10 juli was het dan zover. Helaas kon mijn fotomaatje die dag niet mee dus ik moest alleen op pad. Via Google maps had ik thuis al tig keer gekeken hoe ik moest rijden, want ja nu had ik niemand bij mij die mij kon vertellen dat ik weer eens de verkeerde kant op reed. De auto werd geparkeerd en met de route beschrijving in mijn hoofd begon ik aan de wandeling naar de hut. Deze had ik gelukkig snel gevonden…jaja ik was geeneens verkeerd gelopen hahaha

de Vogelhut

Bij het naar binnen gaan van de hut viel al gelijk op hoe ruim het was, en….er was een lichtknopje. Ha dat is handig om op te starten, want om 06.00uur was het best nog wat donker in de hut. Er was zelfs een mooie ronde tafel en een koelkastje in de hut aanwezig. De vogelhut wordt voor nu nog op de dag verhuurd maar ik heb begrepen dat het de bedoeling is dat deze ook voor de nacht verhuurd gaat worden.

Het plaatsen op de juiste manier van je statief met de camera erop was nog een flinke uitdaging. Je fotografeert in deze hut door borstels heen, op zich een nieuwe ervaring en een flinke uitdaging kan ik je vertellen.

Pindakaas en vogelvoer was er plenty in de hut. Op de ronde tafel lag een vel papier waarop stond geschreven om ruim te smeren met de pindakaas voor de boommarter, om vooral heel stil te zijn en om vooral niet vaak naar buiten te gaan.

Afwachten

De pindakaas werd gesmeerd en de vogelbakjes gevuld met vogelzaad. En dan is het afwachten maar….laat de boommarter zich zien of niet….En dat wachten duurt lang. Een eekhoorntje kwam nog even poolshoogte nemen maar was alweer heel snel vertrokken ook. In de verte klonk het “gelach” van de groene specht, maar deze liet zich mooi niet zien.
Plots zag ik wat bewegen achter een boom recht voor mij uit…Adrenaline schoot door mijn lichaam….Zou dit de boommarter zijn?

En ja hoor…daar kwam ie aangetrippeld….wat een lieffie zeg, een heel stuk kleiner dan ik in mijn hoofd had…oke kom maar dichterbij….Even een snelle blik op de klok, 11,00uur. Oke dat was nog lekker vroeg.

Tijdens het smikkelen van de pindakaas uit de boomstam, blijft de Boommarter wel alert op zijn omgeving.

Genieten

De boommarter nam zijn tijd en genoot van de pindakaas die ik ’s morgens voor hem had gesmeerd. Die snuit ging behoorlijk in de boomstam om er vervolgens geheel onder de pindakaas en boomschilfertjes uit te komen. Best een grappig gezicht.
De camera maakte overuren. Dit was echt genieten, voor zowel de boommarter als voor mij. Wat een geluk dat hij kwam zeg.

Op zijn gemak liep hij over de boomstam, bracht een bezoekje aan een boomstronkje en kwam ook nog even voor de vijver om wat te drinken. Want ja van al die pindakaas krijg je dorst. Ik wilde graag de boommarter fotograferen, nou dat is gelukt.
Ruim anderhalf uur bleef hij op de setting rond banjeren. Wat een ervaring.

Uiteindelijk vertrok hij op dezelfde stille manier waarop hij was gekomen. Mijn adrenaline kon weer wat zakken en ik kon weer normaal ademhalen wat een belevenis om dit te mogen zien.

Kijk dan hoe schattig dat tongetje uit zijn bekkie hangt….

Tot Slot

De pindakaas in dit verhaal is overigens speciale pindakaas voor vogels en dergelijke, niet de pindakaas die wij op ons brood doen. Ik dacht ik vermeld het nog maar even voor de zekerheid.

De boommarter is niet meer terug gekomen in de middag, en om 15,00uur vond ik het wel best. Met een voldaan gevoel en een kaartje vol met foto’s van de boommarter vertrok ik weer huiswaarts.

Het is toch gewoon een schatje als je dit ziet….Hoewel ik die nageltjes toch liever niet op mijn bankstel zie….

de Boommarter, een roofdier met een schattig uiterlijk Meer lezen »

Steenuiltjes, schattige kleine uilen met gele ogen

dieren / 19 juni 2025

Steenuiltjes

schattige kleine uilen met gele ogen

Zoeken naar diverse Categorieën

Steenuiltjes

Jaren geleden mocht ik eens wat steenuilen fotograferen bij iemand op het erf. Dit vond ik zo ontzettend leuk dat ik dit altijd nog wel eens wilde doen. Vorige week was het dan eindelijk weer zover. In Kalmthout net over de grens in België heeft Glenn Vermeersch een hut waar vlakbij 2 steenuilen broeden. Hier krijg je dus de kans om steenuiltjes te fotograferen zonder ze te storen.

Jonge steenuiltjes

Deze steenuiltjes hebben inmiddels jongen en het zou er om spannen of deze ook op de setting zouden komen. Helaas voor ons was dit niet het geval. Wel waren ze druk op de setting met het pakken van de meelwormpjes voor de kinders. Het was echt een drukke bedoening, zowel vader als moeder kwamen veelvuldig op de setting.

Oase van bloemen

De setting was voorzien van wat houten hekjes waar de steenuilen op konden landen, echter was het ook een oase van bloemen. Gele bloemen wel te verstaan. Dit stond op sommige plekken zo hoog dat het hekje nauwelijks meer zichtbaar was. De hoogte van de bloemen deerde papa en mama steenuil niet, met gemak landde ze op de verschillende plekken.

Nestkast

De nestkast was overigens niet zichtbaar op de setting. Sterker nog ik heb hem geeneens gezien toen ik uit de hut kwam. Over verstoring was hier dan ook duidelijk geen sprake. Wel is er een afspraak dat je in de hut moet blijven om verstoring tegen te gaan. Dat is op zich wel logisch natuurlijk.

Zo grappig hoe de steenuiltjes aan komen vliegen en dan de landing inzetten.
Na een tijdje dit geobserveerd te hebben kon ik deze geweldige foto s maken.

Werkwijze

De hut voor de steenuilen staat op privé terrein. Je kan dit terrein niet zomaar betreden zonder daar toestemming voor te hebben. Uiteraard betaal je een vergoeding om in de hut te mogen verblijven. De hut is geschikt voor 6 personen, best een behoorlijke hut dus. Je kan er rechtop in staan en hebt er genoeg ruimte voor jezelf en je spullen. Het fotograferen is (helaas) niet achter spiegelglas, dus even gezellig kletsen is er niet bij. Nou hadden wij daar geeneens tijd voor die avond maargoed….

Het ligt er natuurlijk ook aan met wie je in de hut zit, want toen ik even mijn stoel wilde verplaatsen waren daar al wat bozige blikken. Ik snap het wel, dat maakt natuurlijk wat herrie. Maar sorry een nekhernia heb ik er toch ook echt niet voor over, dus als dat betekent dat ik mijn stoel moet verplaatsen dan is dat maar zo. Overigens hadden de steenuiltjes hier geheel geen last van, deze bleven af en aan vliegen.

Dat een uil zijn kop goed kan draaien kan je hier goed zien. Op een gegeven moment zat ik ook zo om een foto te maken van de kleine steenuiltjes. Toch maar even anders gaan zitten om de bewuste nekhernia te voorkomen.

mama steenuil is alert, want boven in de lucht vliegt waarschijnlijk een andere roofvogel…

Met een snavel vol meelwormen vliegt de steenuil over de gele koolzaadbloemen….

Tot Slot

Rond 21.30 uur werden we weer opgehaald door Glenn. De camera’s hadden echt bij iedereen overuren gemaakt. Zelf had ik een kleine 2000 foto’s gemaakt in de 3 uurtjes dat ik daar was. De reis naar huis kon weer gemaakt worden en het grote uitzoekwerk thuis kon beginnen. Uiteindelijk heb ik meer dan de helft van de foto’s weggedaan, simpel weg omdat dit veelal dezelfde foto’s waren omdat je in burst modus schiet. Een kleine selectie van de foto’s heb ik dus in dit blog verwerkt.

Voor meer foto’s van uilen verwijs ik je graag naar deze pagina op mijn website.

Heb je net zo genoten van dit blog als ik in real life van de steenuiltjes? Superleuk als je dan hieronder een reactie achter wil laten. Dat geeft mij weer een boost voor een volgend blog waar we elkaar misschien wel weer treffen.

Wanneer een steenuiltje aanstalten maakt om te gaan vliegen ziet dat er zo uit….
Zeg nou zelf, Superman is er niets bij….

Steenuiltjes, schattige kleine uilen met gele ogen Meer lezen »

de Koekoek, een vogel die constant zijn eigen naam roept

dieren / 27 mei 2025

de Koekoek

een vogel die zijn eigen naam roept

Zoeken naar diverse Categorieën

de Koekoek

Het fotograferen van een koekoek stond ook al enige tijd op mijn verlanglijstje, maarja vind ze maar eens. Gelukkig kwam ik in contact met iemand die wist waar de koekoek te vinden was. De afspraak voor een fotografie dagje kon snel gemaakt worden. In alle vroegte vertrokken we richting een weiland, en om 07.00uur schoot ik mijn eerste foto vanuit een schuiltentje. Wauw dat was gaaf zeg, zo snel had ik niet verwacht dat ik de koekoek zou zien.

Uiterlijk

De koekoek is een slanke vogel met spitse vleugels en een mooie afgeronde staart. Hij is ongeveer net zo groot als een duif. Door de spitse vleugels lijkt de vogel in de vlucht op een sperwer. Vroeger werd er gedacht dat de koekoek in de winter veranderde in de sperwer. Eigenlijk snap ik dat best, want een koekoek lijkt best wel op de Sperwer.

Koekoeksklok

De roep van een koekoek is net als de beruchte koekoeksklok, als je niet beter zou weten zou je denken dat iemand zijn koekoeksklok heeft verstopt in het weiland. De roep schijnt een echt territoriumroep te zijn en is hoorbaar van half april tot ongeveer begin juni. Die ochtend hebben we de roep van de koekoek veel gehoord, hij bleef dan ook best lang in mijn oren zitten.

Voeding

De koekoek eet bijna alleen maar insecten. Vooral harige of fel gekleurde rupsen (die door andere vogels niet worden gegeten) staan bij de koekoek op het menu. Het rupsendieet wordt aangevuld met kevers, krekels, sprinkhanen, oorwormen en libellen. De koekoek eet ook wel eieren van andere vogels welke hij pikt uit de nesten van andere kleine vogels.

Wat een machtig gezicht was dit om de koekoek zo boven het koolzaadveld te zien vliegen.
De camera maakte hier duidelijk overuren.

Eieren leggen

De koekoek legt zijn ei in het nest van een andere vogelsoort, die het ei dan vervolgens uitbroedt. Een koekoek kan wel 1 tot 25 eieren leggen per broedseizoen. Echter wordt er in elk “gast” nest maar 1 ei neergelegd. Vaak pikt de koekoek 1 of 2 eitjes mee van de vogel van wie het nest is. Dit kunnen heggemussen, karekieten of graspiepers zijn. De eitjes die worden meegenomen door de koekoek worden door de koekoek opgegeten.

De verzorging na het uitkomen van het Koekoeks ei wordt overgenomen door de vogel die het uit heeft uitgebroed. Best bijzonder toch als je erover nadenkt….Hmmmm eigenlijk denk ik er maar niet te veel over na, want eigenlijk is het dus helemaal niet zo n lieve vogel die koekoek.

Even dook de koekoek naar beneden, het koolzaad in. Hij kwam echter snel weer terug op zijn paaltje om van zijn lunch te gaan genieten….een vers gevangen rups!! Wat een geluk dat wij dit mochten fotograferen. Duidelijk is maar weer dat de koekoek hele goede ogen heeft, hij pikte de rups zo tussen de struiken door, van de grond.

Kijkend naar deze foto hoor ik hem gewoon roepen…..koekoek koekoek. Je bent geneigd om te kijken hoe laat het is hahaha

Best een leuke vogel toch als je hem hierboven ziet…?
Echter kan zijn blik ook snel veranderen, zie de foto hieronder…

De blik van de koekoek….je zou er haast bang van worden….

Ervaring

Al met al was het weer een super ervaring die ik mee mocht maken. Het geluid van de koekoek heeft nog lang in mijn oren gezeten op de terugweg naar huis. Gelukkig ben ik niet in het bezit van een koekoeksklok want ik vrees dat die het niet had overleefd. Ik hoop dat ik deze kans volgend jaar nogmaals mag meemaken. Dan zal ik op zeker een andere lens gaan huren met meer millimeters om op die manier hopelijk nog mooiere foto’s te kunnen maken.

Hopelijk heb je van de foto’s net zo genoten als ik in real life heb genoten van de koekoek.
Leuk als je een reactie achterlaat hieronder en wie weet weer tot een volgend avontuur.

de Koekoek, een vogel die constant zijn eigen naam roept Meer lezen »

Spettergeweld, een ijsvogelsensatie met een hoop spetters

dieren / 17 december 2024

Spettergeweld

een ijsvogel sensatie met spetters

Zoeken naar diverse Categorieën

Spettergeweld

Op Facebook en andere social media’s kwamen met enige regelmaat geweldige foto’s voorbij van ijsvogels die met een hoop spettergeweld een visje hadden gevangen. Dit wilde ik ook, maarja waar en voornamelijk hoe ga ik dit voor elkaar krijgen? Aangezien de ijsvogels echt mega snel zijn is het erg lastig om hier een mooie scherpe foto van te maken. Het spettergeweld van de ijsvogels liet mij echter niet los. De foto’s die voorbij kwamen leken ook steeds mooier te worden. Dit zorgde er ook voor dat mijn obsessie hiervoor ook alleen maar groter werd. Al snel bleek dat ook mijn fotomaatje deze wens had.
Een onderzoek werd gestart…..dit gingen wij hoe dan ook ergens voor elkaar krijgen.

Het onderzoek

Na enig onderzoek bleek dat er veel foto’s waren gemaakt met behulp van een flitslamp. Hierdoor creëer je een kortere sluitertijd en bevries je de ijsvogel in zijn vlucht. Ook hoeft de ISO waarde niet zo hoog dus de kans op mega veel ruis is hierdoor ook beperkt. Doordat er met een flitslamp wordt gewerkt kom je al snel uit op diverse vogelhutten waar dit wordt aangeboden. Geen stress, de ijsvogel blijkt totaal geen last te hebben van het flitslicht. De ijsvogel heeft namelijk maar 1 doel en dat is de vis vangen.

België

Wanneer je zoveel aan het zoeken bent naar een duikende ijsvogel wordt je algoritme op Facebook ook enorm beïnvloedt. Keer op keer kwamen de mooiste foto’s voorbij en deze werden onder andere gemaakt in België. Afijn, lang verhaal kort….17 december 2024 vertrok ik samen met mijn fotomaatje naar België. Tja het is een stukje rijden, maarja je moet er dan ook wat voor over hebben he. Wel hebben we er een overnachting bij aangeplakt. Dit is voor de vermoeidheid toch wel een stuk relaxter.

Hier komt de ijsvogel net uit het water met een vers gevangen visje. De spetters vliegen om de ijsvogel heen, wat een spettergeweld.

Koude ochtend

Het was die ochtend echt heel koud, niet zo gek natuurlijk het was hartje winter. Het hutje is klein, heeft geen verwarming en ook geen luxe vensterbank of spiegelglas. Er passen net 2 kuipstoeltjes in dus je zit lekker close naast elkaar. Het vergt even wat gepuzzel met de statieven, de camera’s, de stoelen en uiteraard de overige bagage. Dit alles wisten wij natuurlijk al van tevoren dus geheel onvoorbereid waren we niet. Met een heerlijk meegebracht kleedje over onze benen moest dit best gaan lukken. Laat de ijsvogels maar komen….

Het resultaat

Nou en die ijsvogels die kwamen. Wat een spektakel om ze te zien duiken naar een visje, het koppie boven water te zien komen om vervolgens met een hoop spettergeweld weer weg te vliegen met het vers gevangen visje. Het was geweldig en we hebben het kaartje van de camera volgeschoten. We hebben enorm genoten en ook veel gelachen. Na enige observatie denk je te weten waar de ijsvogel naartoe vliegt wanneer hij de vis heeft gevangen. Denk je te weten….want het ging vaker helemaal niet zoals we verwachten en vlogen ze de verkeerde kant op…jammer joh.

Geniet van de foto’s, sommige met flits en sommige zonder flits gemaakt.
Leuk als je een reactie achterlaat en wie weet tot een volgend blog.

Geweldig om deze foto te mogen maken. Deze is gemaakt met behulp van een externe flitslamp. De ijsvogel lijkt wel trots te zijn op de gevangen visje en vliegt vol trots naar een plekje om ervan te genieten.

Je denkt na enige observatie wel te weten waar de ijsvogel heen gaat om van zijn visje te gaan genieten. Echter komt die gedachte vaker niet uit, want hier vloog hij lekker de andere kant op. Hadden wij even pech zeg hahaha

Ik heb ook wat foto’s zonder flitslamp gemaakt, je ziet hierbij gelijk dat de achtergrond beter zichtbaar is. Het heeft ook wel wat zo, het is sowieso een super gave ervaring om mee te mogen maken.

Tot Slot

Er zit nogal een verschil in de foto’s die zijn gemaakt met een externe flitslamp of zonder het flitslicht. Ik denk dat het voor een ieder persoonlijk is welke je mooier vind. Zelf vind ik beide versies erg leuk. Feit is gewoon dat het een enorme leuke ervaring was.

De locatie of naam van de hut waar deze foto’s zijn genomen zijn bewust niet vermeld in dit blog. Na contact te hebben gehad met de eigenaar hiervan had deze het liever niet en deze mening kan ik dan alleen maar respecteren.

Spettergeweld, een ijsvogelsensatie met een hoop spetters Meer lezen »

Eekhoorn workshop, een avontuurlijke zweedse ervaring

dieren / 27 september 2024

Eekhoorn Workshop

een avontuurlijke zweedse ervaring

Zoeken naar diverse Categorieën

Eekhoorn Workshop

Het is allang geen geheim meer dat ik gek ben van eekhoorns. Groot fan ben ik ook van de foto’s waarin de eekhoorns verschillende avonturen beleven. Tja de 1 houdt ervan de ander vind het minder.

Een eekhoorn in de zonnebloemen of met een gitaartje, het kan mij niet gek genoeg. Zelf probeer ik deze foto’s ook te maken wanneer ik in een vogelhut zit waar ook eekhoorns kunnen komen.

Toen ik de kans kreeg om een eekhoorn workshop te mogen volgen hoefde ik daar niet lang over na te denken. Aandachtspuntje; de eekhoorn workshop was in Zweden.

Zweden

Samen met een medefotograaf die dezelfde liefde deelt voor de eekhoorns als ik, vertrokken we in September 2024 naar Zweden. In Zweden zit je zo met het vliegtuig, alleen moesten we wat verder Zweden in. Er kwam dus nog een tweede vlucht van een uur bij en daarna nog een autorit met de gehuurde auto. Dat laatste is overigens geheel geen straf want Zweden is echt zo mooi, zo groen, wat een prachtige natuur.

Nadat we het thuisfront hadden laten weten dat we veilig waren aangekomen en we goed en wel geïnstalleerd waren kon het foto avontuur beginnen.

Eekhoorns

Voor de eekhoorns is er een speciale “buitenstudio” gemaakt. Op twee eenvoudige keukenstoelen zit je op nog geen 2 meter voor de setting. Even voor de duidelijkheid, de eekhoorns zijn niet tam. Doordat de eekhoorns weten dat er wat te eten valt te halen op deze setting komen ze trouw elke dag langs.
Al snel waren ze ook aan ons gewend, wat weer erge leuke selfies opleverde, deze heb ik uiteraard gedeeld op Facebook.

Elke dag hadden we wel wat verschillende dingen staan, van bloemen in het mos tot een kano in het water. Het maakte voor de eekhoorns niet uit wat er klaarstond…. Zij waren net zo enthousiast als wij, dus de camera’s maakten overuren.

Kleine selectie

Van de vele foto’s die er zijn gemaakt heb ik een kleine selectie gemaakt. Tijdens de nabewerking van de foto’s beleef je het avontuur weer opnieuw. Wat waren ze leuk en wat is Zweden prachtig. Hopelijk heb je net zo genoten van het bekijken van de foto’s als ik toen ik ze maakte.

Bedankt voor het lezen van dit blog en uiteraard super leuk als je hieronder een reactie achterlaat.

Eekhoorn workshop, een avontuurlijke zweedse ervaring Meer lezen »

Muizenavonturen, deel 2 van de muizenworkshop

dieren / 22 augustus 2024

Muizenavonturen

deel 2 van de muizen workshop

Zoeken naar diverse Categorieën

Muizenavonturen

In navolging op het vorige blog over de muizenworkshop een nieuw muizenblog, genoemd muizenavonturen. Deze keer dus wat meer over de avonturen die de schattige dwergmuisjes mee maken tijdens een workshop. Ja want vergis je niet, voor de fotograaf is het hard werken, maar voor de muizen valt het ook niet mee, zo zit je in een gieter en zo speel je ineens op een roze piano. Alles is mogelijk in muizenland, en alles is een avontuur dat blijkt maar weer in dit muizenblog.

Props

Dean, degene die de workshops geeft, heeft een flinke berg props welke gebruikt kunnen worden tijdens de workshop. Props zijn kleine attributen welke gebruikt worden tijdens de workshop, variërend van diverse huisjes tot kleine mini muizengieters. Aangezien ik een Double Trouble sessie had geboekt volgt hier dan de tweede sessie van de workshop. Foto’s die gemaakt zijn tijdens de eerste sessie, met voornamelijk bloemen, kan je hier vinden. Dit blog gaat voornamelijk over de muizenavonturen die de dwergmuizen mee maken.

Eigen attributen

Zelf had ik een kleine, prachtige roze piano meegenomen en een skateboardje. Je weet wel zo’n vinger-skateboard die zo’n 20 jaar terug razend populair was. Mensen die mij langer kennen dan vandaag weten dat ik, in bepaalde dingen, behoorlijk door kan slaan. Voor deze keer had ik mij netjes ingehouden, want 2 props mee valt echt reuze mee. Toch….? Het scheelt natuurlijk ook gewoon dat er niet zoveel plek vrij was in mijn koffer, maar daar hebben we het maar niet over….

Hoe schattig een roze piano met een mini stoeltje. De muisjes vonden het ook erg interessant. Of ze er ook wat meer mee deden…?? Kijk snel verder in dit blogje.

Keuzes

Zoals ik al zei waren er genoeg attributen in voorraad dus de keuze was reuze. Denk nou niet dat het dan een makkie is, want juist het tegenovergestelde is waar. Alles is leuk om op het plankje te zetten en dan kijken wat de muizen ermee doen. Helaas, dat kan natuurlijk niet, want ja je hebt maar 2 uur en ik kan je vertellen….die zijn zo voorbij.

Setting

Het uitzoeken van de props gebeurd in overleg. Er wordt ook hier weer genoeg aandacht besteed aan het neerzetten van de uitgezochte attributen. Staat het naar je zin dan worden de muizen, wederom met de grootste liefde, op de setting losgelaten. Hier mogen ze weer doen wat ze willen. Bij deze sessie geldt ook, de muizen zijn de baas en doen wat zij willen. Uiteraard vergt dat weer het nodige geduld, maar mijn hemel wat geeft het een kick wanneer ze uiteindelijk doen wat jij graag wil.

Focus

Soms ben je zo gefocust op een muis of deze op het skateboard gaat of achter de piano plaatsneemt, dat je bijna vergeet af te drukken wanneer dit dan ook daadwerkelijk gebeurt. Kreten als Amazing en Fantastic vliegen dan ook in de rondte. Gelukkig is Dean net zo enthousiast als ik, dat maakt de workshop nog leuker om te doen.

Genoeg gekletst….bekijk lekker de selectie van de vele foto’s die ik heb mogen maken tijdens deze muizenworkshop met de muizenavonturen. Leuk als je een reactie achterlaat en wie weet tot een volgend blog.

De volkswagen viel in de smaak. Zowel voor als achterin wisten ze zich te vermaken. Gelukkig kon hij niet wegrijden.

Even een knuffeltje van moeder muis voor haar baby. “Pas goed op he met dat skateboard”

Eerst even voorzichtig samen…….maar later durfde dit schattige muisje het avontuur wel alleen aan.

Als ik een muis had geweest had ik hier toch wel heel graag willen wonen. Hoe leuk is zo’n perenhuisje….
om verliefd op te worden zo leuk….

Heel voorzichtig klom het muisje op de stoel, ze zijn ook zo nieuwsgierig. Al snel kwamen zijn broertjes en zusjes kijken bij de piano. Tja laten we dan ook maar even wat pianospelen he….

Dit blauwe muizenhuisje was ook al snel bewoond. Wat een geluk voor mij dat ze zo nieuwsgierig zijn en alles willen ontdekken…

Deze mini gieter was wel weer 1 van mijn favorieten. Ik geloof dat ik wel 500 foto’s hiervan heb gemaakt. Het leuke was natuurlijk als ze samen tegelijkertijd iets deden bij de gieter. Gelukkig voor mij deden ze dat meerdere keren….

Tot Slot

Denk je na het zien van de foto’s en/of het lezen van de muizenblogs, dit wil ik ook, neem dan eens een kijkje op deze website . Zelf kan ik de workshop enorm aanbevelen, ik ben een geweldige ervaring rijker en heb echt mega veel foto’s mogen maken. Het is dan ook super fijn om iemand met zoveel passie en liefde voor de muizen aan te werk te zien.

Muizenavonturen, deel 2 van de muizenworkshop Meer lezen »

Magische muizenworkshop in Engeland, een fotografie avontuur

dieren / 30 juli 2024

Muizenworkshop

een fotosessie met schattige muisjes

Zoeken naar diverse Categorieën

Muizenworkshop

Je gaat een wat doen??? Dat was standaard het antwoord wat ik kreeg wanneer ik vertelde dat ik een muizenworkshop ging doen in Engeland. Echt raar vind ik het niet hoor, ik snap best dat het een beetje vreemd in de oren klinkt wanneer ik het over een muizenworkshop heb.

Maargoed, dat ging ik dus wel doen, en ik was daar maanden van te voren al stik enthousiast over. Ik had namelijk al meerdere foto’s voorbij zien komen op Facebook van schattige dwergmuisjes op een bloem of in een andere setting. Mijn Sherlock Holmes onderzoek werd weer gestart. Al snel bleek, aangezien iemand gewoon een link bij 1 van de muizenfoto s had gezet, dat deze muizenworkshop in Engeland gedaan werd.

Plan maken

Afijn, nu ik dus wist dat deze workshop in Engeland gedaan werd, was het tijd om een plan te maken. Engeland is niet ver, maar om daar nu 1 dag heen te gaan voor wat foto’s en dan weer terug te keren was nou ook niet echt wat ik voor mij zag. Dochterlief werd erbij betrokken en al snel was er een weekje Engeland geboekt. Dochterlief kon daar ook haar hart ophalen met haar Drone, want Engeland heeft natuurlijk prachtige landschappen.

Bedenker van de workshop

De man die deze workshops geeft heet Dean Mason, het is zelf ook een groot liefhebber van fotografie en heeft zelf al veel, heel veel foto’s van de muizen gemaakt. ’s Morgens om 10.00uur werd ik op een vooraf afgesproken parkeerplaats opgehaald door Dean zelf. Samen reden we naar de plek waar de muizenworkshop plaats ging vinden.

Ik had een double trouble sessie geboekt, wat inhoudt dat ik 2 uur de tijd kreeg om verschillende foto’s te maken met diverse bloemen en takken, en 2 uur voor wat andere settingen met eventueel eigen meegebrachte props. Van het tweede deel van de workshop heb ik een apart blog gemaakt, welke je hier kan vinden.

De eerste bloem was al gelijk mijn favoriet.
Deze uitgebloeide paardenbloem wilde ik zo graag met een muisje fotograferen…

Werkwijze

Dean heeft 1 regel….. de muizen doen hun eigen ding, zij kiezen of ze naar boven klimmen in een bloem of niet. Er wordt niets geforceerd en de muizen worden met de groots mogelijke voorzichtigheid en liefde in de bak geplaatst welke hier speciaal voor is ontworpen. En dan begint het….Dean gaat zelf een stukje verderop zitten en laat jou je gang gaan met de camera. Je mag alle kanten oplopen, draaien wat je wilt met je camera, zolang je maar zelf van de muizen afblijft.

Om de zoveel tijd komt Dean met een andere bloem/tak aanzetten en trekt zich dan weer terug. Ik had geluk, de muizen waren net zo enthousiast als ik dus heb echt mega veel foto’s mogen maken. Soms klommen ze omhoog, vaker maakte ze een schijnbeweging en gingen ze weer terug de steel af naar beneden. Wat een ervaring en wat een lol heb ik gehad om die kleine dwergmuizen, en wat een liefde straalt eraf van Dean voor zijn muizen. Niks geen gestress, gewoon go with the flow…..

Afijn genoeg gebabbeld, tijd voor wat foto’s. Ik hoop dat jullie er net zo van kunnen genieten met kijken als ik had met het maken van de foto’s en daarna het nabewerken van de vele vele foto’s.

Na een snelle, maar voorzichtige klimsessie had dit lieve dwergmuisje de top bereikt…

hmmm….zo spannend als dat het vanaf de grond leek is het niet, dus werd de tocht naar beneden weer ingezet….

Samen naar boven klimmen is ook een utdaging…

Dwergmuisjes wegen niet zo zwaar, maar net zwaar genoeg om de tak van een bloem om te laten buigen.
Het muisje weet overigens keurig zijn balans te houden en valt er niet vanaf.

De planning was om van 1 klein dwergmuisje een portretfoto te maken, op de wat uitgebloeide mooi rode bloem….

…echter kwamen de broertjes en zusjes van de eerste dappere muis ook naaar boven geklommen…
familiefoto dan maar?

Tja….keuzes keuzes, ga je links de tak op, of rechts…
keuzes keuzes…

Verstoppertje spelen, de onderste muis had echter meer aandacht voor een bloemetje….

Deze kleine koos er voor om eens lekker op deze prachtige wilde bloem, op de dunne takjes te chillen.

Voor degene die na het lezen van dit blog en het zien van de foto’s meer willen weten over de muizenworkshop en Dean Mason, heb ik hier de link naar zijn website. De workshops zitten snel vol dus wees er snel bij mocht je dit ook willen gaan doen.

Mijn workshop was ruim driekwart jaar van tevoren geboekt. Het heeft mij dus ook best enig geduld gekost voor het zover was.
Maar ook de voorpret is super leuk, dus mocht je gaan wens ik je alvast heel veel plezier.

Magische muizenworkshop in Engeland, een fotografie avontuur Meer lezen »

Hazen, een echte uitdaging om te fotograferen

dieren / 4 juli 2024

Hazen

een uitdaging om te fotograferen

Zoeken naar diverse Categorieën

Hazen

Toen vanmorgen de wekker ging op 04.30uur dacht ik echt neeeeehhhhh ik draai mij nog even om. Maar aangezien mijn hazen fotografie obsessie dusdanige vormen aan ging nemen ben ik toch maar mijn bed uit gestapt.
Het doel van deze ochtend; Hazen fotograferen.

Na een kort ontbijtje zat ik een half uurtje later in de auto. Op naar de weilanden waar ik vorige keer een hoop hazen had gezien in het voorbij rijden. Al vrij snel had ik de eerste hazen gevonden, en ze zaten nog lekker dichtbij ook…
Oke, auto aan de kant, camera erbij en schieten maar…..

Jammer joh, de hazen kozen natuurlijk al snel het hazenpad, wat ja zo’n raar mens in de auto met een camera, dat maakt herrie en is eng….Beide gingen er dus letterlijk als een haas vandoor.

Hazenpad

Je zou denken dat wanneer de hazen wegrennen dit ook leuke foto’s op kan leveren. Met de nadruk op kan inderdaad, want deze slimmerd had even niet door dat je midden in de nacht, 05.30 uur voelt als middernacht op je vrije dag, de ISO van de camera wat hoger moet zetten he. Een bewegende haas met 1/60 sec gaat niet lukken, slimmerd….

Zo jammer, want ze waren door de zoeker van de camera echt wel leuk. Helaasssss hopelijk komt er nog een poging.

Poging 2

Al vrij snel na de eerste mislukte poging zag ik weer 2 hazen in het weiland. Echter hoe dichterbij ik kwam, hoe alerter de hazen werden…

Oke…nieuwe poging, zachtjes aanrijden, motor al uit, auto uit laten rollen, pittenzak op het raam, camera erbij, scherpstellen en dan…..”doei fotografe in je auto, we hebben je allang gezien en gaan er lekker vandoor…”

Het was ook te mooi om waar te zijn.

Hazen obsessie

Het zal mij toch niet gebeuren dat ik de wekker voor niets midden in de nacht heb gezet he. Leuk wel die hazen obsessie van mij.

Al vrij snel bleek ik de wekker toch niet voor niets te hebben gezet en kon ik toch wat leuke foto’s maken. Doel bereikt, dus op naar huis.
Sta je om 08.00 uur natuurlijk weer gigantisch in de file met al die mensen die op weg waren naar hun werk. De vermoeidheid begon bij mij aardig toe te slaan, dat file rijden is ook saai natuurlijk. Gelukkig ben ik veilig thuis gekomen…tijd voor een tukkie hahaha.

Het is gewoon weer bewezen, vroeg opstaan is niet mijn grootste hobby, maarja…..doel is bereikt en daar ging het om.

Geniet van de foto’s die ik heb mogen maken tijdens mijn hazen avontuur.

verstopt……maar niet goed genoeg, want ik zag je leukerd….

Hazen, een echte uitdaging om te fotograferen Meer lezen »

jonge vosjes fotograferen, een droom die uitkwam

dieren / 29 mei 2024

Jonge vosjes

een droom die uitkwam

Zoeken naar diverse Categorieën

Vosjes

Jonge vosjes, wat zijn ze leuk. Het is geen geheim meer dat er vossen te vinden zijn in de AWD, ook wel de Amsterdamse Waterleiding Duinen genoemd. Dit is een prachtig natuurreservaat met veel verschillende dieren, van vlinders tot hagedisjes of damherten, je vindt het in de AWD. Dit blog gaat uiteraard niet over de AWD en wat je er allemaal kunt vinden maar specifiek over de jonge vosjes.

Nou was het al een lange tijd een droom van mij om jonge vosjes te mogen fotograferen. Helaas was dit tot de dag van vandaag, door verschillende omstandigheden, niet gelukt.
Eind april 2024 was het dan eindelijk wel zover en trok ik vol goede moed naar de AWD om op kraambezoek te gaan. Wat een dotjes, werkelijk waar, je zou er zo een strik om doen en meenemen voor thuis hahaha.

Ik heb die middag behoorlijk wat foto’s gemaakt, mijn kaartje was zelfs vol, en dat is mij nog nooit eerder overkomen, kan je nagaan.
Een aantal van de foto’s kan je hier in dit blog bekijken, uiteraard heb ik ook wat foto’s geplaatst op Instagram en op Facebook

Locatie

De locatie van de jonge vosjes wordt strikt geheimgehouden om te voorkomen dat het er te druk wordt, en dit het jonge gezin te veel gestoord/lastig gevallen wordt. Sterker nog, er gaan nu zelfs berichten rond dat de plekken in de AWD, waar de vosjes zich kunnen bevinden, geheel zijn afgesloten en dus verboden terrein is geworden. Je kan er een boete krijgen van 110 euro als je je hier toch laat zien.Een gewaarschuwd mens telt voor 2, nietwaar.

Ik heb in ieder geval genoten die middag op kraambezoek, en heb op een gepaste afstand, met de telelens, mooie en leuke foto’s kunnen maken.

Na het wakker worden en het wakker maken van mijn broertje die nog heerlijk lag te slapen ga ik toch maar de wijde wereld ontdekken.

Hoewel 1 van kleine vosjes al op pad wilde dacht de ander daar heel anders over. Hij was tenslotte net wakker gemaakt door zijn broer en wilde nog even spelen. De wijde wereld trok hem blijkbaar minder, hij had genoeg aan zijn broertje, en gooide dan ook zijn pootjes lekker in de lucht tijdens het stoeimomentje.

Uiteindelijk werd er dan toch besloten dat het tijd was om te ontdekken wat er verder nog te zien was. Het was grappig om te zien dat 1 vosje steeds het voortouw nam, deze was duidelijk nieuwsgieriger dan zijn tweelingbroertje. Grappig om te zien dat, zo jong als dat ze zijn, je nu al kan zien waar het gezegde “zo sluw als een vos” vandaan komt.

Zeg nou zelf…..dit is toch een echt ahhhhhh momentje ?

Al dat droge gras aan je pootjes gaat natuurlijk wel jeuken. Dan plof je gewoon even neer en bijt je jezelf even in je achterpoot om de jeuk te verhelpen. Het heeft zo zijn voordelen om een vosje te zijn hahaha

Knagend op een boomstammetje…goed voor de tandjes maar ook best vermoeiend eigenlijk….

En wat de 1 doet, doet de ander ook, maar dan op een ander plekje….

En dan plots…uit het niets, is daar ineens een 3e vosje. Nouja zeg wat een verrassing en wat een kadootje op deze toch al geslaagde middag. Zo snel en onverwacht als deze derde broer er was zo snel was hij ook weer verdwenen. Ze hebben nog wel even met zijn drietjes gespeeld maar dat was helaas maar voor korte duur.

Al die ontdekkingen, een ontmoeting met je andere broer en het samen spelen….het is toch wel vermoeiend allemaal. Deze twee broertjes waren al die tijd samen en kozen er ook weer voor om samen te gaan slapen. Dit was dus ook het moment om afscheid te nemen en ze lekker met rust te laten.

Wat een schatjes en wat een heerlijke dag was het. Moe maar voldaan, want vergis je niet, ook voor mij was dit hard werken, vertrok ik weer richting auto. Om hier, met een grote glimlach om mijn gezicht, aan de reis naar huis te beginnen. Mijn droom om de jonge vosjes te fotograferen was uitgekomen….op naar het volgende avontuur….

jonge vosjes fotograferen, een droom die uitkwam Meer lezen »