Steenuiltjes
schattige kleine uilen met gele ogen
Steenuiltjes
Jaren geleden mocht ik eens wat steenuilen fotograferen bij iemand op het erf. Dit vond ik zo ontzettend leuk dat ik dit altijd nog wel eens wilde doen. Vorige week was het dan eindelijk weer zover. In Kalmthout net over de grens in België heeft Glenn Vermeersch een hut waar vlakbij 2 steenuilen broeden. Hier krijg je dus de kans om steenuiltjes te fotograferen zonder ze te storen.
Jonge steenuiltjes
Deze steenuiltjes hebben inmiddels jongen en het zou er om spannen of deze ook op de setting zouden komen. Helaas voor ons was dit niet het geval. Wel waren ze druk op de setting met het pakken van de meelwormpjes voor de kinders. Het was echt een drukke bedoening, zowel vader als moeder kwamen veelvuldig op de setting.
Oase van bloemen
De setting was voorzien van wat houten hekjes waar de steenuilen op konden landen, echter was het ook een oase van bloemen. Gele bloemen wel te verstaan. Dit stond op sommige plekken zo hoog dat het hekje nauwelijks meer zichtbaar was. De hoogte van de bloemen deerde papa en mama steenuil niet, met gemak landde ze op de verschillende plekken.
Nestkast
De nestkast was overigens niet zichtbaar op de setting. Sterker nog ik heb hem geeneens gezien toen ik uit de hut kwam. Over verstoring was hier dan ook duidelijk geen sprake. Wel is er een afspraak dat je in de hut moet blijven om verstoring tegen te gaan. Dat is op zich wel logisch natuurlijk.
Werkwijze
De hut voor de steenuilen staat op privé terrein. Je kan dit terrein niet zomaar betreden zonder daar toestemming voor te hebben. Uiteraard betaal je een vergoeding om in de hut te mogen verblijven. De hut is geschikt voor 6 personen, best een behoorlijke hut dus. Je kan er rechtop in staan en hebt er genoeg ruimte voor jezelf en je spullen. Het fotograferen is (helaas) niet achter spiegelglas, dus even gezellig kletsen is er niet bij. Nou hadden wij daar geeneens tijd voor die avond maargoed….
Het ligt er natuurlijk ook aan met wie je in de hut zit, want toen ik even mijn stoel wilde verplaatsen waren daar al wat bozige blikken. Ik snap het wel, dat maakt natuurlijk wat herrie. Maar sorry een nekhernia heb ik er toch ook echt niet voor over, dus als dat betekent dat ik mijn stoel moet verplaatsen dan is dat maar zo. Overigens hadden de steenuiltjes hier geheel geen last van, deze bleven af en aan vliegen.
Dat een uil zijn kop goed kan draaien kan je hier goed zien. Op een gegeven moment zat ik ook zo om een foto te maken van de kleine steenuiltjes. Toch maar even anders gaan zitten om de bewuste nekhernia te voorkomen.
mama steenuil is alert, want boven in de lucht vliegt waarschijnlijk een andere roofvogel…
Tot Slot
Rond 21.30 uur werden we weer opgehaald door Glenn. De camera’s hadden echt bij iedereen overuren gemaakt. Zelf had ik een kleine 2000 foto’s gemaakt in de 3 uurtjes dat ik daar was. De reis naar huis kon weer gemaakt worden en het grote uitzoekwerk thuis kon beginnen. Uiteindelijk heb ik meer dan de helft van de foto’s weggedaan, simpel weg omdat dit veelal dezelfde foto’s waren omdat je in burst modus schiet. Een kleine selectie van de foto’s heb ik dus in dit blog verwerkt.
Voor meer foto’s van uilen verwijs ik je graag naar deze pagina op mijn website.
Heb je net zo genoten van dit blog als ik in real life van de steenuiltjes? Superleuk als je dan hieronder een reactie achter wil laten. Dat geeft mij weer een boost voor een volgend blog waar we elkaar misschien wel weer treffen.
Leuk om te lezen!