de Boommarter
een roofdier met een schattig uiterlijk
Boommarter
Al geruime tijd werd er een boommarter gespot bij een nachtvogelhut. Nou zijn boommarters over het algemeen nachtdieren dus zo raar was dat niet. Echter wat schetste mijn verbazing, ik zag steeds meer foto’s verschijnen op Facebook van de boommarter welke overdag waren gemaakt.
Een boommarter kom je niet zomaar tegen in het bos tijdens een wandeling ofzo zij zijn namelijk best schuw. Dus het plan was al snel gemaakt om ook maar eens een bezoekje te gaan brengen aan de desbetreffende hut. De afspraak werd gemaakt en de voorpret kon beginnen….nou ja voorpret…meer eigenlijk het in de gaten houden van de vogelhut pagina of de boommarter nog wel dagelijks werd gezien voor de hut.
Voorbereiding
10 juli was het dan zover. Helaas kon mijn fotomaatje die dag niet mee dus ik moest alleen op pad. Via Google maps had ik thuis al tig keer gekeken hoe ik moest rijden, want ja nu had ik niemand bij mij die mij kon vertellen dat ik weer eens de verkeerde kant op reed. De auto werd geparkeerd en met de route beschrijving in mijn hoofd begon ik aan de wandeling naar de hut. Deze had ik gelukkig snel gevonden…jaja ik was geeneens verkeerd gelopen hahaha
de Vogelhut
Bij het naar binnen gaan van de hut viel al gelijk op hoe ruim het was, en….er was een lichtknopje. Ha dat is handig om op te starten, want om 06.00uur was het best nog wat donker in de hut. Er was zelfs een mooie ronde tafel en een koelkastje in de hut aanwezig. De vogelhut wordt voor nu nog op de dag verhuurd maar ik heb begrepen dat het de bedoeling is dat deze ook voor de nacht verhuurd gaat worden.
Het plaatsen op de juiste manier van je statief met de camera erop was nog een flinke uitdaging. Je fotografeert in deze hut door borstels heen, op zich een nieuwe ervaring en een flinke uitdaging kan ik je vertellen.
Pindakaas en vogelvoer was er plenty in de hut. Op de ronde tafel lag een vel papier waarop stond geschreven om ruim te smeren met de pindakaas voor de boommarter, om vooral heel stil te zijn en om vooral niet vaak naar buiten te gaan.
Afwachten
De pindakaas werd gesmeerd en de vogelbakjes gevuld met vogelzaad. En dan is het afwachten maar….laat de boommarter zich zien of niet….En dat wachten duurt lang. Een eekhoorntje kwam nog even poolshoogte nemen maar was alweer heel snel vertrokken ook. In de verte klonk het “gelach” van de groene specht, maar deze liet zich mooi niet zien.
Plots zag ik wat bewegen achter een boom recht voor mij uit…Adrenaline schoot door mijn lichaam….Zou dit de boommarter zijn?
En ja hoor…daar kwam ie aangetrippeld….wat een lieffie zeg, een heel stuk kleiner dan ik in mijn hoofd had…oke kom maar dichterbij….Even een snelle blik op de klok, 11,00uur. Oke dat was nog lekker vroeg.
Genieten
De boommarter nam zijn tijd en genoot van de pindakaas die ik ’s morgens voor hem had gesmeerd. Die snuit ging behoorlijk in de boomstam om er vervolgens geheel onder de pindakaas en boomschilfertjes uit te komen. Best een grappig gezicht.
De camera maakte overuren. Dit was echt genieten, voor zowel de boommarter als voor mij. Wat een geluk dat hij kwam zeg.
Op zijn gemak liep hij over de boomstam, bracht een bezoekje aan een boomstronkje en kwam ook nog even voor de vijver om wat te drinken. Want ja van al die pindakaas krijg je dorst. Ik wilde graag de boommarter fotograferen, nou dat is gelukt.
Ruim anderhalf uur bleef hij op de setting rond banjeren. Wat een ervaring.
Uiteindelijk vertrok hij op dezelfde stille manier waarop hij was gekomen. Mijn adrenaline kon weer wat zakken en ik kon weer normaal ademhalen wat een belevenis om dit te mogen zien.
Tot Slot
De pindakaas in dit verhaal is overigens speciale pindakaas voor vogels en dergelijke, niet de pindakaas die wij op ons brood doen. Ik dacht ik vermeld het nog maar even voor de zekerheid.
De boommarter is niet meer terug gekomen in de middag, en om 15,00uur vond ik het wel best. Met een voldaan gevoel en een kaartje vol met foto’s van de boommarter vertrok ik weer huiswaarts.
ja geweldig Nancy ik heb ook van je verhaaltje genoten
Ah wat leuk zeg, die zou je zo meenemen