MaineCoon

katten tuigjes

Cooper en Spencer

Ik heb altijd gezegd als ik voor nieuwe katten ga dan wil ik er 2 uit 1 nestje, welke combi dat was maakte mij niet uit. Broertje-broertje, broertje -zusje, zusje-zusje, alles was goed.

In januari 2021 was het dan zover, twee prachtige Maine Coon kittens kwamen bij ons wonen en kregen de namen Cooper en Spencer.

< meer categorieën >

De kattentuigjes

kattentuigje, cooper, spencer, balkon
eerste keer met tuigje om, op het balkon

Van de week zijn Cooper en Spencer voor het eerst naar buiten geweest op het balkon.
Helaas is mijn balkon nog niet Catproof en aangezien ik als de dood ben dat ze van 2 hoog naar beneden springen, mochten ze alleen mee onder begeleiding en met een tuigje om.

Nou had ik dat vorige maand ook al een keer geprobeerd maar toen waren de tuigjes nog veelste groot, of Cooper en Spencer gewoon nog te klein hahaha. Drie keer schudden en tuigje was los, hmmm toentertijd niet helemaal handig en betrouwbaar dus.

We zijn een maandje verder en ook alweer wat gegroeid dus reden genoeg om nogmaals de tuigjes te passen. Het aandoen was wederom een dingetje hoor….Ik dacht nou dat doe ik even, maar daar dachten de mannen anders over. Uiteindelijk met wat doorzettingsvermogen is het mij toch gelukt. Ze pastte weliswaar een stuk beter dan een maandje terug. Toen ze eenmaal het tuigje aan hadden vonden de mannen het wel prima, en lieten ze het tuigje gewoon met rust alsof het de normaalste zaak van de wereld was en liepen vrolijk heen en weer.

Oke nou dat beloofd wat…daar gaan we, op naar de grote buitenwereld..…loopbandje eraan…deur open….kom maar jongens…..

Ja jammer joh, de tweeling dacht er duidelijk anders over en bleven gewoon zitten waar ze zaten zonder zich dan ook maar een centimeter te verroeren. Je ziet echt leuke filmpjes van katten die aan een tuigje mee naar buiten gaan om te wandelen, hetzij in een bos of zelfs op het strand. Helaas….die van mij zijn met geen mogelijkheid te verleiden om mee te gaan naar het balkon, laat staan om mee te gaan om te wandelen hahaha

Nou had ik die moeite natuurlijk niet voor niks gedaan dus als je niet uit jezelf wil dan maar met een beetje hulp van mij.

Hoppa 1 voor 1 de mannen opgepakt en buiten gezet. Nou nou nou wat een succes zeg pfffff. Ik geloof dat ik het leuker vond dan Cooper en Spencer, wat een stel.
Doodstil bleven ze zitten waar ze waren neergezet, voorzichtig keken ze van links naar rechts, maar doken weer in elkaar als er een auto beneden voorbij reed.

Na een kleine 5 minuten zo te hebben gezeten, bedacht Cooper dat hij wel durfde te lopen….voorzichtig ging hij op onderzoek uit. Spencer bekeek het eens vanaf zijn plek en besloot na 5 minuten het zo aangekeken te hebben dat hij dat ook wel durfde. Nou is mijn balkon niet zo groot, en was ik al begonnen met de voorbereidingen om het balkon Catproof te maken waardoor het dus lekker opgeruimd was. Hierdoor waren Cooper en Spencer natuurlijk snel uit gesnuffeld, en was het Spencer die als eerste spontaan doorhad dat hij naar binnen kon lopen. Cooper had dit natuurlijk weer gezien van zijn broer dus die vloog er achteraan.

Resultaat de katten zaten binnen en ik zat buiten met mijn goede gedrag hahaha

Of het kwam doordat er best veel wind stond, of dat mijn mannen het buiten zijn gewoon niet leuk vonden ik heb geen idee….maar een succes was het deze keer zeker niet. Wie weet, als ooit mijn balkon Catproof is, de deur de hele dag “veilig” open kan staan en ik zelf op het balkon in het zonnetje zit dat Cooper en Spencer het misschien toch leuk gaan vinden….voor nu dus nog maar lekker binnen blijven, zonder tuigje en zonder wind.

kattentuigje, balkon, cooper, spencer
Cooper vind het wel prima, maar is wel voorzichtig

de Eerste nacht

Cooper en Spencer

Ik heb altijd gezegd als ik voor nieuwe katten ga dan wil ik er 2 uit 1 nestje, welke combi dat was maakte mij niet uit. Broertje-broertje, broertje -zusje, zusje-zusje, alles was goed.

In januari 2021 was het dan zover, twee prachtige Maine Coon kittens kwamen bij ons wonen en kregen de namen Cooper en Spencer.

< meer categorieën >

De eerste nacht

De dag met alle eerste indrukken is voorbij, het is de hoogste tijd om te gaan slapen. Hoe gaan we dit doen vraag ik mij af.
Optie 1 Neem ik ze mee de slaapkamer in en laat ik mijn deur zoals gewoonlijk open? Ik vind het niet erg dat ze op bed liggen, eigenlijk wel gezellig ook en Yentl lag ook altijd bij mij op bed.
Of optie 2 Ik laat ze in de gang en doen mijn slaapkamerdeur dicht zodat ik in ieder geval normaal kan slapen ?
De woonkamer gaat in ieder geval dicht daar was ik al snel over uit. Nu de keuze nog maken voor optie 1 of optie 2.

De mannen liggen nog op de bank te slapen als ik mijn beslissing heb genomen, ik heb gekozen voor optie 1, ik neem ze gewoon mee en zie wel hoe het gaat.
Nou dat heb ik geweten….zodra ze het bed zagen was het natuurlijk dolle pret. Alles wat bewoog daar sprongen ze op. Dus zodra ik ook maar even met mijn tenen wiebelde hing er een kat in. Op een gegeven moment hadden ze elkaar gevonden en waren ze samen aan het rollen over het bed heen. Ze gingen van de ene kant van het bed naar de andere kant …..

Paniek

Dan is er ineens paniek in de tent. Spencer doet echt ineens heel gek en lijkt een soort van te kuchen. Zelfs Cooper is er van onder de indruk en bekijkt het van een afstandje. Ik schiet overeind, zo goed als dat gaat natuurlijk, en zie dat Spencer zijn bandje half in zijn bekkie zit. Ik probeer het los te maken maar Spencer is helemaal in paniek en laat geen hulp toe. Hij wringt zich in allerlei bochten om los te komen waardoor het los krijgen van het halsbandje natuurlijk helemaal niet lukt in mijn uppie. Ik gil naar Lies, die wordt gelukkig wakker en komt haar bed uit gesneld. Samen krijgen we het gelukkig voor elkaar om het bandje af te doen. Mijn god wat een paniek zeg pfffff. Ik ben er dan ook gelijk klaar mee en doe hem bij Cooper ook maar gelijk af. Je moet er toch niet aan denken dat dit gebeurd als ik er niet bij ben zeg, bah. 

Om even van de schrik te bekomen, ik meer dan hun maargoed, spelen we nog wat op bed om daarna toch echt te gaan slapen.
Het is inmiddels 00.30 uur geworden, maar goed dat ik vrij ben morgen.

eerste-nacht, spelen, nachtrust
Samen spelen, wat een donderstenen zijn het, de ondeugendheid straalt van die koppies
slapen, eerste-nacht, indrukken, kittens
Na het spannende gebeuren toch nog even spelen, nu dan zonder bandjes om.

Op de gang

Het slapen van de mannen was maar van korte duur, ze springen van bed af en rennen onder het bed door om er vervolgens aan de andere kant weer op te springen en over het bed heen te rennen. En dit dan achter elkaar. Na de derde keer dacht ik ja dit gaat zo niet, toch maar optie 2 dan.

Ik zet Cooper en Spencer op de gang en doe mijn slaapkamer deur dicht. Oke rust, welterusten. Even lijkt het erop of dit de oplossing is, het is stil en ik voel mij in slaap vallen. Jammer joh, de mannen besluiten een serenade te gaan geven voor mijn deur. Ze miauwen uit volle borst, nouja echt miauwen kan je het nog niet noemen.

Zucht, kreun, steun…..ik stap mijn bed weer uit om de deur open te doen en ze naar binnen te laten. Ze vliegen naar binnen en gaan op bed liggen. En ja uiteindelijk als ik heel stil blijf liggen valt de bende van ellende in slaap.

Nieuwe dag

Om 06.15 uur hebben Cooper en Spencer er wel genoeg van en zijn uitgeslapen. Na een half uurtje hoor ik Lies haar bed uit komen om naar haar werk te gaan. Mooi dan kan ik nog even blijven liggen want ik ben vrij vandaag.
Om 07.30 uur worden de schatjes weer bij mij op bed gedumpt (volgens afspraak) en gaat dochterlief naar haar werk.

Van slapen komt natuurlijk niet veel meer, er wordt wat gespeeld en gedold op bed en uiteindelijk begint de dag vandaag om 08.15 uur. Zo vroeg ben ik nog nooit geweest op mijn vrije dag hahaha.
En wat denk je…..om 09.00 uur vallen Cooper en Spencer in slaap, nee lekker dan, nu ben ik klaar wakker…mooi verhaal weer.

Achja kittens slapen nou eenmaal veel, het zijn net baby’s natuurlijk, ze hebben ook hun slaap nodig om te kunnen groeien….toch ?

Kattenspel

De rest van de dag verloopt gezellig, ’s middags komt er nog een vriendin van Arlisia op kraambezoek en zijn de mannen weer verwend met een leuk katten spel. Super leuk en ook echt een aanrader.

Je hebt een rond blad en daar liggen balletjes op, de onderkant van die balletjes zijn open, dan leg je op het ronde blad wat snoepjes en daar zet je de balletjes over heen. Het is dan de bedoeling dat zij de balletjes weg slaan, het snoepje vinden en deze vervolgens op mogen eten.

Nou is het fenomeen snoepjes nog niet aan de orde geweest hier dus even weten ze niet wat ze ermee moeten doen. De balletjes eraf was geen probleem, maar wat te doen met het snoepje ? Uiteindelijk bedachten ze dat het wel lekker was en werd er enthousiast doorgespeeld tot alle ballen door de kamer lagen en alle snoepjes opgegeten waren.

Op naar nacht 2, dit ga ik wat anders aanpakken. De planning is om eerst flink met ze te spelen in de kamer, om ze vooral lekker moe te maken. Daarna dacht ik om 2 knuffeltjes mee te nemen welke zijn gevuld met catnip. Dit is een kruid waar katten erg van houden.

Overdag hadden ze hiermee op de krabpaal gelegen en lagen binnen no-time in katten zwijm. Nu maar hopen dat dit voor de nacht ook werkt dan…….we gaan het zien. Normaal wordt het gebruikt om je kat juist actief te krijgen met speelgoed, maar hier werkt het dus vooralsnog averechts hahaha.

krabpaal, eerste-nacht, indrukken
Saampies op de krabpaal, is het geen lekker setje zo met zijn 2 ?

de Thuiskomst

Cooper en Spencer

Ik heb altijd gezegd als ik voor nieuwe katten ga dan wil ik er 2 uit 1 nestje, welke combi dat was maakte mij niet uit. Broertje-broertje, broertje -zusje, zusje-zusje, alles was goed.

In januari 2021 was het dan zover, twee prachtige Maine Coon kittens kwamen bij ons wonen en kregen de namen Cooper en Spencer.

< meer categorieën >

De thuiskomst

onderweg, auto, thuiskomst
Daar zitten ze dan, op naar het volgende spannende avontuur.
paspoorten, koopovereenkomst, kittens
De koopovereenkomst en de paspoorten met info over de vaccinaties

Eindelijk is het dan zover, vanmorgen om 08.00 uur vertrokken we om de tweeling Cooper en Spencer op te halen. De gekochte halsbandjes gaan mee, want we zijn echt bang dat we ze anders niet uit elkaar kunnen houden. Op naar Cattery Aroostook in Lichtenvoorde, toch een autoritje van ruim anderhalf uur. Om 09.50uur staan we dan voor de deur met een lege reistas was de 2 stoere mannen straks in mee terug gaan.

Na het ondertekenen van het koopcontract en het overhandigen van de paspoorten waren ze nu dan echt van ons. Snel ons eigen gekochte halsbandje om gedaan, want anders weet ik straks niet meer wie wie is. En zeg nou zelf, de kleuren groen en blauw zijn toch helemaal geweldig ? Helaas is de stamboom nog niet binnen. Deze is wel aangevraagd maar degene die daar over gaat bleek Corona gehad te hebben dus lopen ze een klein beetje achter met de administratie daar. Deze wordt ons nog nagestuurd.

Het blijkt dat er wel een verschil is gevonden, Cooper heeft namelijk 2 strepen over zijn rug lopen en Spencer lijkt wat kleiner te zijn….hmmm thuis maar eens even goed bekijken.

Na een liefdevol afscheid tussen de fokker, zijn gezin en de mannen zetten wij de twee stoere kerels in de auto op de achterbank.
Nou daar gaan we dan….op naar Schiedam, op naar hun nieuwe huis.

Onderweg

Nou daar liggen ze dan, Cooper en Spencer. Nog totaal geen benul van wat er gaat gebeuren en waar ze naar toe gaan, laat staan dat ze weten dat ze vanaf nu Cooper en Spencer gaan heten ipv Chivas en Ceres. Na een kwartier had Cooper er wel genoeg van en begon met miauwen, een echt baby miauwtje hahaha zo schattig. Hmmm ik krijg hem niet stil en kan er ook niet zo lekker bij vanaf de passagiersstoel naar de achterbank, wat ik ook doe hij blijft piepen. Spencer vind het allemaal wel best, die kijkt rustig om zich heen en wil eigenlijk best slapen.
Uiteindelijk toch maar even bij een benzinepomp gestopt, de reistas wordt voorin op schoot gezet zodat ik er makkelijker bij kan om ze te kroelen en gerust te stellen. Hoezo nu al verwend hahaha we zijn nog geen half uur op pad, tot zover onze plannen om ze niet teveel te verwennen hahaha jammer joh.

De thuiskomst

Om 12.00 uur rijden we het plein op, we zijn er yeahhhhh. Nog even een extra badlaken op de reistas heen, want ja het is best frisjes op 17 januari.
Onderweg hebben we zelfs hier en daar wat sneeuw gezien dus ja best een beetje brrr.

We zetten de tas in het midden van de woonkamer en doen het deurtje open, nou kom dan maar mannen. Voorzichtig komen ze 1 voor 1 naar buiten. Cooper uiteraard voorop, die is volgens mij echt blij dat hij eruit mag. In een tijger sluip modus lopen ze door de woonkamer, echt leuk om te zien, alles is nieuw en vreemd natuurlijk voor ze. Hier en daar lagen wat speeltjes in de kamer maar daar lopen ze aan voorbij, alles is nog te spannend om lang bij stil te blijven staan. Uit voorzorg had ik de slaapkamer deur dicht gedaan, anders zitten ze straks de hele dag onder het bed, en de kattenbak zonder meubel eromheen goed zichtbaar in de gang.

thuiskomst, onderweg, kittens, maine-coon
De allereerste foto in het nieuwe huis voor Cooper en Spencer
Cooper-Spencer, maine-Coon, kittens
Daar liggen ze dan, uitgeteld van de reis en vol vertrouwen op de krabpaal.

De kattenbak hadden ze al snel gevonden. Hey wat leuk daar kunnen we samen in, en al snel lagen ze er samen in te rollen. Ja dat is natuurlijk niet de bedoeling mannen. Heel de gang lag binnen 2 minuten vol met kattengrit. Tot zover een vrije kattenbak, wat ben ik blij met dit kattenmeubel zeg. Hoppa meubel in de gang, bak erin en weg rommel. Uiteraard nog even gekeken of ze snapten dat de bak nu hier stond maar ik kan je zeggen, dat hadden ze al heel snel door hahaha. 

Kraambezoek

Ook de krabpaal is gevonden, het lijkt er nu een beetje op dat dit hun veilig plekje wordt. Samen liggen ze op de bovenste etage. Moe van alle indrukken en de reis vallen ze beide in slaap.

Om 15.00 uur komt oma op kraambezoek. De mannen waren alweer wakker en liepen in de rondte. Na lang gespeeld te hebben met de kadootjes die oma had meegebracht is het tijd om te gaan eten. Beide krijgen een half zakje nat voer van Royal Canin. Hmmmm dat is lekker zeg, ze smullen er beide van.

Wel grappig, ze hebben beide een eigen bakje maar willen eigenlijk uit 1 bakje eten, waarschijnlijk zijn ze dit zo gewend natuurlijk. Na het eten van deze “grote” maaltijd volgt er een uitgebreide wasbeurt en gaan de mannen weer slapen.

Zo op het eerste oog lijken ze alles nog best te vinden, je mag ze optillen, kroelen vinden ze heerlijk en zelfs op schoot liggen doen ze graag. Ik ben benieuwd hoe de nacht strakst verloopt hahaha….ik hoop dat ze slapen maar heb er een hard hoofd in.

slapen, kittens, maine-coon
Heerlijk languit op zijn rug op schoot....Genieten met een hoofdletter G. (voor beiden 😉 )
error: Sorry op deze foto zit copyright, neem contact op als je deze foto wilt gebruiken.
terug naar boven